Του Χαράλαμπου Χριστόπουλου*
Η μέση ελληνική οικογένεια έχει να αντιμετωπίσει στους επόμενους μήνες δυο ζητήματα, που κάθε μέρα που περνά εντείνονται και την πιέζουν.
Το πρώτο ζήτημα είναι αυτό που έχει πάρει και την μεγαλύτερη έκταση και αφορά τους λογαριασμούς ρεύματος, που «τινάζουν στον αέρα» κάθε δυνατότητα προϋπολογισμού και το δεύτερο ζήτημα είναι οι διαταγές πληρωμής και οι πλειστηριασμοί, που επισπεύδουν έναντι όσων έχουν χρέη τα funds τα οποία αγόρασαν τα δάνειά τους από τις τράπεζες έναντι μικρού ποσού, μέσω τιτλοποιήσεων.
Όσον αφορά το πρώτο ζήτημα, η νομική του αντιμετώπιση έχει, ήδη, ξεκινήσει με τη συλλογή υπογραφών για συλλογικές αγωγές και με προσφυγές στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων, από οφειλέτες που δεν δύνανται να αποπληρώσουν τους υπέρογκους λογαριασμούς ρεύματος.
Σε περίπτωση που η ρήτρα αναπροσαρμογής και οι χρεώσεις που αυτή επιφέρει (πλέον του 50% στο σύνολο του μέσου λογαριασμού) κριθούν νόμιμες από τα δικαστήρια, θα έχουμε μια τεράστια αδυναμία πληρωμών σε βάθος χρόνου, όσο η ενεργειακή κρίση θα βαθαίνει. Αντιλαμβανόμαστε όλοι τι σημαίνει, το 2022 και το 2023, άνθρωποι να μένουν κατά δεκάδες χιλιάδες σε σπίτια χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, αφού οι ενεργειακές εταιρίες «κόβουν» την παροχή πολύ γρήγορα, αν ο λογαριασμός δεν πληρωθεί.
Επιβάλλεται να δοθεί λύση σε αυτό το ζήτημα άμεσα και χωρίς κανένα δογματισμό, διότι η υπέρμετρη κοινωνική ανάγκη καθιστά κάθε μέτρο πρόσφορο και αναντίρρητα τα μέτρα πρέπει να είναι επαρκή. Άλλως, θα μιλούμε ξεκάθαρα για συνευθύνη του κράτους.
Όσον αφορά το δεύτερο ζήτημα, από τότε που τα funds αγόρασαν χιλιάδες δάνεια κάθε είδους, προχωρούν σε ιδιαίτερα επιθετικές ενέργειες κατά των οφειλετών μέσω των ανωνύμων εταιριών διαχείρισης, καθιστώντας βέβαιη την απώλεια περιουσιών ακόμη και για χρέη που θα μπορούσαν να ρυθμιστούν. Μέσω, δε, των τιτλοποιήσεων, έχουν πουληθεί και δάνεια που εξυπηρετούνται κανονικά και δεν είναι λίγες οι φορές που αντιμετωπίζουν προβλήματα οι δανειολήπτες που θέλουν να συνεχίσουν να αποπληρώνουν, καθώς οι εταιρίες διαχείρισης δεν έχουν ούτε τις υποδομές ούτε την εμπειρία να συνομιλήσουν με τον δανειολήπτη, αλλά έχουν αποδειχτεί ικανότερες στην εκποίηση της περιουσίας.
Χαρακτηριστικό είναι ότι, το 2021, σύμφωνα με στοιχεία της Ένωσης των Εταιριών Διαχείρισης Δανείων, ολοκληρώθηκαν περίπου 84.000 ρυθμίσεις για δάνεια ύψους 3,5 δισ. σε σύνολο 110 δισ. ευρώ. Τα μισά περίπου δάνεια που τα funds έχουν αγοράσει θα οδηγηθούν σε αναγκαστική εκποίηση (πλειστηριασμό), δηλαδή ακίνητη περιουσία, αξίας περίπου 50-60 δισ. ευρώ, θα αλλάξει χέρια.
Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, εάν αυτή η σχέση δεν μεταβληθεί θα έχουμε μια τεράστια αναδιανομή του πλούτου και οι φτωχότεροι άνθρωποι θα απολέσουν σημαντική περιουσία, η οποία θα καταλήξει σε χέρια εκτός Ελλάδος, όπου και βρίσκονται οι έδρες των funds. Υπάρχει λοιπόν ακόμη μία βόμβα προς απενεργοποίηση, έστω μερική, διότι είναι αναγκαία και εδώ η νομοθετική παρέμβασή.
Αν το πλαίσιο δεν ρυθμιστεί διαφορετικά, είναι δεδομένο ότι, και στις δυο περιπτώσεις, ο μέσος πολίτης θα χάσει.
* Δικηγόρος
