Ο καλός ο καπετάνιος, στην φουρτούνα φαίνεται, λέει ο λαός και το δίκιο είναι βουνό, αν αναλογιστούμε πως μέσα από διεθνείς κρίσεις, ακόμη και από πολέμους η ελληνική ναυτιλία βγήκε πιο ισχυρή. Κάνοντας σημαία τις ευκαιρίες, απλώνοντας τα πανιά της με διορατικότητα και σχέδιο, κατάφερε να σκαρφαλώσει στην πρώτη θέση του κόσμου.
Την χρονιά που φθάνει στο τέλος της, επτά εταιρίες προχώρησαν στην έκδοση ομολογιακών δανείων, που έφτασαν στο ύψος του 1,4 δις ευρώ, με τα 135 και πλέον εκατομμύρια να τα απορροφούν οι ελληνικές τράπεζες και τη ζήτηση τους να ξεπερνά τις 66.000 αιτήσεις.
Στις εταιρίες αυτές συμπεριλαμβάνονται και ναυτιλιακές, όπως ή Capital Product Partners L.P. και ή Costamare Participations PLC που προχώρησαν στην έκδοση ομολογιακών δανείων, με μεγάλη επιτυχία, υπερκαλύπτοντας την ζήτηση και αντλώντας τεράστια κεφάλαια, ικανά και αναγκαία για την επίτευξη των επιχειρηματικών τους σχεδίων.
Στόχος η αύξηση της ρευστότητας με κάθε νέα ευκαιρία, παρότι το ελληνικό χρηματιστήριο, φαντάζει μικρό, απέναντι στον όγκο του μεγέθους των ναυτιλιακών εταιριών. Την ίδια συνταγή, όπως λένε οι πληροφορίες, σκοπεύουν να ακολουθήσουν το 2022 τρείς μεγάλες ναυτιλιακές οικογένειες, αντλώντας σημαντική ρευστότητα για να προχωρήσουν στην καθέλκυση νέων πλοίων.
Η οικογένεια Κωνσταντακόπουλου άλλωστε άνοιξε το δρόμο τον περασμένο Μάη με την Costamare Participations PLC να υπερκαλύπτει την ζήτηση. Η εταιρία ζητούσε να αντλήσει 100 εκατομμύρια ευρώ και οι προσφορές ξεπέρασαν τα 655 εκατομμύρια ενδεικτικό της δυναμικής της ελληνικής ναυτιλίας. Το εγχείρημα από τον όμιλο Κωσταντακόπουλου θα πάρει σάρκα και οστά και το 2022.
Οι Έλληνες εφοπλιστές βλέπουν τις τιμές των ναυλώσεων να εκτοξεύονται, είτε για την μεταφορά κοντέινερ είτε για LNG, καθώς ή κρίση στην εφοδιαστική αλυσίδα και η ενεργειακή κρίση καλά κρατούν. Όπλα, μπαλάσκες και εξαρτήσεις και οι εφοπλιστές σε θέσεις μάχης σε ένα ράλι τιμών και εκδόσεων ομολόγων.
Το όραμα και η κρατική ατολμία
Το όραμα των ελλήνων πλοιοκτητών, όπως όλα δείχνουν, παραμένει ασίγαστο κάτι που όμως δεν δείχνουν να ενστερνίζονται και οι πολιτικοί ταγοί μας, που μέχρι σήμερα δεν έχουν εκπονήσει ένα ολιστικό σχέδιο ώστε το ναυτιλιακό μας προϊόν να γίνει εφαλτήριο για την εκτόξευση της χώρας, την μείωση της ανεργίας, την δημιουργία καλών θέσεων εργασίας.
Ένας τέτοιος στόχος για να επιτευχθεί, δεν αρκεί να δίνεις φοροαπαλλαγές στους καραβοκύρηδες. Δεν αρκεί να κάνεις εκπτώσεις στην εφαρμογή των νόμων, όταν εκείνοι αποφασίζουν να επενδύσουν στη γη ή στην ανέγερση ξενοδοχειακών μονάδων, αλλά χρειάζεται να τους πείσεις να επενδύσουν στο ελληνικό δυναμικό.
Είναι ανάγκη να στρέψουμε ένα τμήμα της νέας γενιάς στην θάλασσα και τις ναυτιλιακές υπηρεσίες, ενισχύοντας το γνωστικό τους αντικείμενο, φτιάχνοντας και άλλες σχολές για καπετάνιους και μηχανικού, βάζοντας εμπρός στις μηχανές των ναυπηγείων.
Δεκάδες πλοία κάθε χρόνο, παραγγέλνονται από Έλληνες εφοπλιστές, στην Ιαπωνία, την Νότια Κορέα, την Κίνα, την Πολωνία, τη Γερμανίας όχι όμως στην Ελλάδα, που επιλέγει να δένει τα χέρια της υπογράφοντας ταπεινωτικές δεσμεύσεις με τρίτους.
Η μεγάλη πρωτιά και οι προκλήσεις
Μπορεί η ελληνική ναυτιλία, να κατέχει το εκπληκτικό ποσοστό του 17% στην παγκόσμια κατάταξη για το 2021, με δεύτερη την Κίνα στο 15%, όμως τα σκαριά την δεν φτιάχνονται εδώ, ώστε να αυξηθεί το ΑΕΠ της χώρας και να προκύψουν νέες θέσεις εργασίας. Αυτή πρέπει να είναι η δικιά μας βαριά βιομηχανία και σε αυτή πρέπει να επενδύσουμε. Την ώρα που άλλοι, φτιάχνουν αεροπλάνα, αυτοκίνητα και τρένα, εμείς τουλάχιστον πρέπει να φτιάχνουμε βαπόρια.
Γιατί μπορεί να ακούμε διαρκώς για τα 30,5 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης, όμως ούτε ο πρωτογενής τομέας, ούτε η βιομηχανική παραγωγή, ούτε η κατασκευή πλοίων σε ελληνικά ναυπηγεία είναι στις προτεραιότητες. Ένας τεράστιος κόσμος, με μεγάλες προκλήσεις και ευκαιρίες, που αφορούν εφοπλιστές και έναν περιορισμένο αριθμό Ελλήνων εργαζομένων, που επιβάλλεται να μεγεθυνθεί και να γίνει το ελατήριο εκτόξευσης της ελληνικής οικονομίας.
