Ο Κασσελάκης είναι σκεπτομορφή.
Πρόκειται για οντότητα που δημιουργήθηκε απ τη σκέψη και τα συναισθήματά μας, μετά από ένα τυχαίο σεισμικό οργασμό στον κόλπο της φαντασίας μας.
Δεν υπάρχει (το άτομο)!
Ή, αν θέλετε, υπάρχει γιατί καταφέραμε να τον φαντασιωθούμε και να φιλοτεχνήσουμε άθελά μας την σκεπτομορφή του στο συλλογικό ασυνείδητο. Σκαρφιστήκαμε κάτι ακραίο, κεραυνοβόλο, πολύ υπερβολικό για τα δεδομένα μας.
Ακόμη κι αν ήρθε φυτευτός δικό μας είναι αυτό το χώμα. Το «μη Είναι», μας έμαθε πριν 40 χρόνια ο Βέλτσος, μπορεί να αποδειχθεί πιο ενδιαφέρον, ελκυστικό και ρηξικέλευθο από το «Είναι».
Σ’ ένα κενό βιβλίο με λευκές σελίδες είναι πιο εύκολο να γράψεις αυτό που χρειάζεται να συμφωνηθεί τώρα.
Δεν ακυρώνει την γνώση και την εμπειρία που, με τόσο κόπο, αποκτήσαμε.
Το πιο δύσκολο είναι πάντα το πιο απλό.
Κι ο Στέφανος έχει αυτό το ταλέντο και την ευλογία να μπορεί να κάνει τα εκατονταδόλαρα – φραγκοδίφραγκα.
Είδατε την λαοθάλασσα φέτος και τις λαμπερές συμμετοχές στο φεστιβάλ της ΚΝΕ;
Να σας θυμίσω το «αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ» ;
Και την λαϊκή σκωπτική σοφία του : «όλοι κατά βάθος ΠΑΣΟΚ είμαστε» και «ό,τι και να ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ βγαίνει» ;
Ή Έφη θα έχανε. Κι ό Στέφανος θα χάσει. Μόνο αν ξαναβρεθούμε όλοι μαζί θα νικήσουμε.
Ο καιρός γαρ εγγύς.
Για την ολική επαναφορά της μεγάλης προοδευτικής παράταξης.
Με ασύμμετρο τρόπο, όπως πάντα.
