Το Κυριακάτικο… σόου που κατάφεραν οι δύο δημοσιογράφοι με τις περούκες, θα μείνει στην ιστορία της δημοσιογραφίας ως μνημείο ενός διπλού συμβολισμού. Από τη μία, μαζί με την ιστορία της πλαστογραφίας της υπογραφής του συνεργάτη του Νίκου Παππά, δείχνει τα όρια ορισμένων του «σιναφιού» που βρίσκονται στα κυρίαρχα ΜΜΕ. Από την άλλη, δείχνει με ποιον ακριβώς τρόπο τροφοδοτούνται τα ίδια ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια.
Η υπόθεση Καλογρίτσα ήταν προφανές εξ’ αρχής πως θα διέγειρε την περιέργεια και την… φαντασία των καναλαρχών. Από τη στιγμή που για κανάλια και αντιπολίτευση ο εν λόγω επιχειρηματίας θεωρείται «του ΣΥΡΙΖΑ», δεν θα πείραζε κανέναν να βγει από τη μέση. Και αυτό αποκαλύφθηκε τόσο από τον ντόρο γύρω από τις εγγυήσεις των δανείων, όσο και από τις πληροφορίες για έρευνα σε βάρος του για φοροδιαφυγή.
Μία ματιά στην πρόσφατη ειδησιογραφία, είναι αρκετή για να πείσει και τον πιο καλοπροαίρετο για την επιλεκτική ενημερωτική ευαισθησία των καναλιών.
Έτσι, ο Γιάννης Αλαφούζος ελέγχεται την ίδια ώρα για την προέλευση 50 εκατ. ευρώ που δεν μπορεί να δικαιολογήσει την πηγή τους στο πόθεν έσχες του, με την είδηση να μην βρίσκει χώρο ούτε για μία αναφορά της πριν τα αθλητικά. Ωστόσο, θα περίμενε κανείς πως οι ανταγωνιστές του να έχουν συμφέρον να προβάλλουν την παραπάνω είδηση, τουλάχιστον εν όψει της διαγωνιστικής διαδικασίας. Θεωρητικά, ήταν αντίπαλός τους. Όμως όχι.
Το εάν η οικογένεια Καλογρίτσα δικαιούται τηλεοπτική άδεια και τηρεί τα νόμιμα, μένει να αποδειχτεί από τις αρμόδιες αρχές. Άλλωστε, ο νόμος που τους ελέγχει ενόψει ολοκλήρωσης του διαγωνισμού είναι νόμος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και έχει ευθύνη να τον εφαρμόσει μέχρι κεραίας.
Όμως ήδη, η υπόθεση των αδειών έχει αποδείξει για ακόμα μία φορά, πόσο δεμένο και σκληροπυρηνικό είναι το μέτωπο που έχουν ιδρύσει οι νταβατζήδες της ενημέρωσης εδώ και πολλά χρόνια.
Σήμερα, αποτελεί σκάνδαλο το γεγονός της μη μετάφρασης του βουλεύματος της Siemens ή του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου στα γερμανικά ή τα σέρβικα, ενώ όταν ξέσπασε το κάθε σκάνδαλο από αυτά, δεν κατάφερε να φτάσει ούτε στους τίτλους των δελτίων ειδήσεων. Παρομοίως, σήμερα τα κανάλια μέμφονται την κυβέρνηση για σχέσεις με επιχειρηματίες που βρίσκονται στη λίστα Λαγκάρντ, ενώ το ίδιο το θέμα της λίστας Λαγκάρντ δεν έπαιξε ποτέ στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, όπως ούτε και τα ονόματα πολιτικών και επιχειρηματιών που είχαν την παντοδυναμία τα τελευταία χρόνια.
Έτσι λοιπόν φτάσαμε, έναν μήνα σχεδόν μετά την διαδικασία, τα κανάλια να στρέφονται κατά δικαίων και αδίκων, χρησιμοποιώντας κατά παράδοση «τρίχες». Το ζήτημα είναι πως πλέον, όσο οι μάσκες πέφτουν και η υπομονή τελειώνει, γίνεται ξεκάθαρο το μασκάρεμα της παραπληροφόρησης πίσω από τα ρούχα της ενημέρωσης.
Μία ενημέρωση που, για χάρη των συμφερόντων του εκάστοτε παλιού και νέου νταβατζή της ενημέρωσης, έχει χάσει κάθε τρίχα της κεφαλής της. Και δεν την σώζει καμία περούκα.
