Φθηνές δικαιολογίες για την… ακριβή βενζίνη!

Γράφει ο Σταύρος Μονεμβασιώτης

Απίστευτο «πάρτι» αδικαιολόγητων ανατιμήσεων στη βενζίνη, μέσα στην «καρδιά» του καλοκαιριού, εκτινάσσει το κόστος διακοπών των Ελλήνων, οι οποίοι αναγκάζονται να περιορίσουν τις μετακινήσεις τους στις απολύτως απαραίτητες. «Πρωταθλήτρια» και στην υψηλότερη τιμή της απλής αμόλυβδης, αναδεικνύεται η Μύκονος, που την 1η Αυγούστου κατέγραψε την υψηλότερη τιμή στις Κυκλάδες: 2,530 ευρώ!

Εκατομμύρια ιδιοκτήτες Ι.Χ., οι οποίοι ξεκίνησαν σταδιακά από την αρχή του καλοκαιριού τις αποδράσεις στους δημοφιλείς νησιωτικούς προορισμούς, αναγκάστηκαν να επαναπροσδιορίσουν τις συνήθειές τους και να «κόψουν» τις πολλές μετακινήσεις ακόμη και την περίοδο των θερινών τους διακοπών. Ελάχιστοι είναι αυτοί που ζητούν από τους πρατηριούχους να τους γεμίσουν το ρεζερβουάρ, καθώς περιορίζονται σε ένα αρχικό «φουλάρισμα» κατά το ξεκίνημα του ταξιδιού και σε πολλές μικρές «ενέσεις» βενζίνης των 20 ευρώ ακόμη και των 10 ευρώ κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στα νησιά.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου το όχημα της οικογένειας «μένει» από καύσιμα στη μέση του… πουθενά, αναγκάζοντας τον οδηγό να διανύσει ακόμη και χιλιόμετρα με τα πόδια, προκειμένου να αγοράσει ένα μπιτόνι λίγων λίτρων βενζίνης, που θα βοηθήσει στη μεταφορά τού οχήματος στο πλησιέστερο πρατήριο…

Ο ελεγκτικός μηχανισμός του κράτους δεν καταφέρνει να προστατέψει τους καταναλωτές, οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με απλησίαστες τιμές, χωρίς να μπορούν να πάρουν μια πειστική απάντηση για τον λόγο που συμβαίνει αυτό.

Όνειρο το «φουλάρισμα»!

Το «φουλάρισμα» του ντεπόζιτου για ένα μεσαίου κυβισμού Ι.Χ. αυτοκίνητο 1400 κ.εκ. με ρεζερβουάρ 55 λίτρων είναι, σχεδόν, απαγορευτικό! Με βάση τις επίσημες τιμές του υπουργείου Ανάπτυξης, την 1η Αυγούστου, το «γέμισε το», ανάλογα με το νησί στο οποίο παραθερίζει ο ιδιοκτήτης του οχήματος κοστίζει:

• Στη Μύκονο 139,15 ευρώ
• Στη Μήλο 134,75 ευρώ
• Στη Σχοινούσα 129,25 ευρώ
• Στη Σέριφο 129,19 ευρώ
• Στη Φολέγανδρο 127,6 ευρώ
• Στην Κύθνο 126,50 ευρώ
• Στη Σαντορίνη 126,44 ευρώ
• Στην Αμοργό 125,95 ευρώ
• Στη Σίφνο 125,89 ευρώ
• Στην Πάρο 124,30 ευρώ

Με τα δεδομένα αυτά, για μία εβδομάδα διακοπών και μετακινήσεων σε ένα από τα ελληνικά νησιά των Κυκλάδων, το συνολικό κόστος (τουλάχιστον δύο γεμίσματα) κυμαίνεται από 248 ευρώ έως 278 ευρώ και αυτό με την προϋπόθεση μιας συνετής, προσεκτικής και οικονομικής οδήγησης. Σε έναν «συντηρητικό» προϋπολογισμό διακοπών, για μια οικογένεια με τέσσερα άτομα, το κόστος της βενζίνης προϋπολογίζεται συνήθως γύρω στα 300 ευρώ.

Ακρίβεια η αιτία (;)

Απέναντι στην έντονη δυσαρέσκεια των καταναλωτών και την αμηχανία των ελεγκτικών μηχανισμών, που κινούνται δειγματοληπτικά ή μετά από καταγγελίες, οι επαγγελματίες πρατηριούχοι επιφυλάσσουν μία σειρά από δικαιολογίες που -όση δόση αλήθειας και αν έχουν- δεν βελτιώνουν καθόλου τις αρνητικές συνέπειες στην τσέπη των πολιτών. Οι σημαντικότερες από αυτές είναι τέσσερεις:

1. Το μερίδιο των φόρων που αντιστοιχεί στην τελική τιμή του καυσίμου που πληρώνει ο καταναλωτής, αντιστοιχεί στο απίστευτο ποσοστό του 60%, που εκτινάσσει το κόστος του καυσίμου στα ύψη.
2. Λόγω των αποστάσεων και της αναγκαστικής χρήσης πλοίου, το κόστος των μεταφορικών για τις ποσότητες των καυσίμων που καταλήγουν στη νησιωτική Ελλάδα, είναι πολύ υψηλό.
3. Ο περιορισμένος αριθμός πρατηρίων κυρίως στα πολύ μικρά νησιά, δημιουργεί μονοπωλιακές συνθήκες, με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί ο ανταγωνισμός και ο μοναδικός «επαγγελματίας» να ανεβάζει τις τιμές όσο και όποτε εκτιμά ότι τον συμφέρει…
4. Η δουλειά για τα πρατήρια στα περισσότερα ελληνικά νησιά, είναι εποχική, άρα και τα έσοδα. Γεγονός που μεταφράζεται σε μία «δικαιολογημένη» πορεία ανατιμήσεων κατά τους θερινούς μήνες, οπότε και ο αριθμός των κατοίκων, των ξένων επισκεπτών και των «ντόπιων» που επιστρέφουν από τις μεγαλουπόλεις αυξάνεται, αυξάνοντας και το τελικό έσοδο. Η αύξηση αυτή, αντισταθμίζεται κατά τη μείωση των επισκεπτών την περίοδο του χειμώνα.

«Τοπικός» πληθωρισμός

Οι ασύλληπτα υψηλές τιμές της βενζίνης και του πετρελαίου κίνησης στα νησιά των Κυκλάδων, βάζουν «φωτιά» στον «τοπικό» πληθωρισμό, καθώς διαμορφώνουν το κατάλληλο άλλοθι για μια σειρά αλυσιδωτών ανατιμήσεων, σχεδόν παντού…

Το σκεπτικό είναι συνάμα απλοϊκό και πειστικό. Όσο αυξάνεται η τιμή των καυσίμων, αυξάνονται και οι τιμές όλων των υπολοίπων ων αγαθών, καθώς ανεβαίνει το κόστος μεταφοράς των αγαθών από το ένα σημείο στο άλλο, ή ανεβαίνει το κόστος παραγωγής μιας μεγάλης σειράς καθημερινών προϊόντων, επιβαρύνοντας τον «τοπικό» πληθωρισμό του τουριστικού προορισμού και ανεβάζοντας τις τιμές παντού… Στα εστιατόρια, στα παντοπωλεία, στα σούπερ μάρκετ, στα κρεοπωλεία, στα καταστήματα ρούχων ή λαϊκής τέχνης.

Τον μήνα Ιούλιο, οι αυξητικές τάσεις που καταγράφηκαν μετακίνησαν τον δείκτη του τιμάριθμου από το 3,4% στο 3,8% μέσα σε έναν μήνα.

Αισχροκέρδεια!

Παράγοντες της αγοράς, μιλώντας στη Voice, κάνουν λόγο για κερδοσκοπικά παιχνίδια και τάσεις αισχροκέρδειας κάποιων πρατηριούχων, καθώς το καλοκαίρι κορυφώνεται και η αυξημένη ζήτηση, λόγω της τουριστικής περιόδου ανοίγει την «όρεξη» των κερδοσκόπων.

Σύμφωνα με άλλους παράγοντες της αγοράς, τώρα, η αύξηση της ζήτησης δεν θα μπορούσε να επηρεάσει την τιμή, καθώς εξακολουθεί να ισχύει το πλαφόν στα περιθώρια κέρδους, με αποτέλεσμα οι επιτήδειοι που κάνουν πάρτι εις υγείαν των κορόιδων, είναι με τα χέρια σηκωμένα.

Η κατάσταση που επικρατεί στα νησιά -όπου η τιμή διαμορφώνεται πλέον πάνω από τα 2 ευρώ- ξεφεύγει όσο προχωρά ο Αύγουστος, με τις τιμές να εκτοξεύονται στα ύψη και τις αγορές των καταναλωτών, κυρίως των μισθοσυντήρητων, να μειώνονται.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «οι επιτήδειοι δεν εξαπατούν τον τουρίστα, δηλαδή τον καταναλωτή που είναι λογικό να ζητά πιο λογικές τιμές, εξαπατούν το κράτος, που έχει καθημερινά τεράστιες απώλειες εσόδων, οι οποίες στο τέλος επιμερίζονται και πάλι μέσω της φορολογίας στους πολίτες».

Ποιο είναι το στοιχείο αυτό που προσπαθεί να εκμεταλλευθεί ο «πονηρός» επαγγελματίας του νησιού; Οι περιορισμένοι έλεγχοι ή αν προτιμάτε η… χρονοκαθυστέρηση ως προς τους ελέγχους και τα αντανακλαστικά της πολιτείας σε μια ενδεχόμενη αύξηση των τιμών ή ακόμη και σε μία ενδεχόμενη καταγγελία. Ποιο είναι το «όπλο» που έχει στα χέρια της η πολιτεία; Τα τσουχτερά πρόστιμα, τα λουκέτα και κυρίως η «διαπόμπευση» στα μάτια των καταναλωτών, κάθε φορά που εντοπίζει έναν παραβάτη που έχει «φουσκώσει» αδικαιολόγητα τις τιμές.

Πηγή: Εφημερίδα One Voice (φύλλο #470)