Υπάρχουν παιχνίδια που κερδίζονται με ρυθμό και ένταση, και άλλα που κερδίζονται με καθαρό μυαλό. Η Άρσεναλ απέναντι στην Τσέλσι ανήκε ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Δεν εντυπωσίασε, δεν παρέσυρε, αλλά στο τέλος έκανε αυτό που μετρά περισσότερο: πήρε την πρόκριση.
Η εικόνα της ομάδας του Μικέλ Αρτέτα έδειξε κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έλειπε. Ψυχραιμία. Σε ένα ματς λεπτομερειών, όπου κανείς δεν ήθελε να ρισκάρει, η Άρσεναλ διάβασε σωστά τις στιγμές, κράτησε ισορροπία και δεν έχασε τη συγκέντρωσή της, ακόμα κι όταν το παιχνίδι έδειχνε να οδηγείται αλλού.
Το γκολ στο φινάλε δεν ήρθε τυχαία. Ήρθε γιατί η Άρσεναλ δεν βιάστηκε, δεν αποσυντονίστηκε και δεν έδωσε χώρους. Περίμενε την κατάλληλη στιγμή, την αναγνώρισε και την εκμεταλλεύτηκε. Αυτή είναι συχνά η διαφορά ανάμεσα σε μια καλή ομάδα και σε μια ομάδα που χτίζεται για τίτλους.
Ο Αρτέτα δείχνει ότι πλέον δεν τον ενδιαφέρει μόνο το «πώς» αλλά και το «πότε». Διαχειρίζεται το ρόστερ, διαβάζει τον αντίπαλο και αποδέχεται ότι σε τέτοιες διοργανώσεις η ουσία προηγείται της εικόνας. Και αυτή η εξέλιξη του προπονητή αντανακλάται πλήρως και στο γήπεδο.
Το Γουέμπλεϊ δεν θα είναι απλώς ένας τελικός για την Άρσεναλ. Θα είναι ένα ακόμη τεστ ωριμότητας. Και με όσα δείχνει μέχρι τώρα, αυτή η ομάδα δεν πηγαίνει εκεί για την εμπειρία, αλλά για να διεκδικήσει μέχρι τέλους.
