Είχα οργανώσει ένα μικρό διήμερο στην Κύθνο για την περασμένη Παρασκευή. Ξυπνήσαμε νωρίς με το αμόρε, ετοιμάσαμε τις βαλίτσες και λίγο πριν ξεκινήσουμε λάβαμε το μοιραίο e-mail: απαγορευτικό λόγω καιρού, το δρομολόγιο ακυρώνεται.
Τα εισιτήρια τα είχα κλείσει μέσω της εφαρμογής Ferryscanner. Προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί τους ώστε να μεταφέρω το ταξίδι στην επόμενη διαθέσιμη αναχώρηση. Όμως… δεν υπάρχει τηλέφωνο. Μόνο e-mail, Viber ή WhatsApp. Έστειλα μήνυμα — και η απάντηση ήρθε στις έξι το απόγευμα. Εν τω μεταξύ, εγώ είχα ήδη περάσει τρεις ώρες στο τηλέφωνο με την ακτοπλοϊκή εταιρεία, παλεύοντας να αλλάξω τα εισιτήρια.
Τελικά, ούτε την επόμενη μέρα ταξιδέψαμε. Ζήτησα λοιπόν επιστροφή χρημάτων. Η απάντηση της Ferryscanner; Ότι καθυστέρησαν να μου απαντήσουν στο WhatsApp οκτώ ώρες λόγω φόρτου εργασίας, κι επειδή άλλαξα τα εισιτήρια απευθείας με την ακτοπλοϊκή, έπρεπε να απευθυνθώ σε εκείνη για την επιστροφή.
Και κάπου εκεί βρίσκεται το ζουμί της υπόθεσης: καλή η τεχνητή νοημοσύνη, καλές οι «έξυπνες» εφαρμογές, αλλά η αξία του να μιλήσεις με έναν άνθρωπο, ειδικά σε ταξιδιωτικά θέματα που αλλάζουν από λεπτό σε λεπτό, είναι ανεκτίμητη. Ένα ταξιδιωτικό γραφείο με πρόσωπα και φωνές ίσως κοστίζει λίγο παραπάνω, αλλά όταν βρεθείς σε ανάγκη, σώζει χρόνο, ταλαιπωρία και… νεύρα.
