Γράφει ο Γιάννης Παναγόπουλος*
Η συμφωνία των κοινωνικών εταίρων είναι ένα σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση ενός πλαισίου ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Είναι, δε, απόδειξη πως ο κοινωνικός διάλογος στη χώρα μας λειτουργεί, έστω και με δυσκολίες και εμπόδια, και φέρνει αποτελέσματα.
Για τη ΓΣΕΕ η συμφωνία αυτή είναι η αφετηρία, όχι το τέλος της διαδρομής. Θέτουμε τα θεμέλια ώστε να έχουμε περισσότερες κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις, για να βελτιωθούν οι όροι εργασίας και αμοιβής των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα. Η ενίσχυση της δυνατότητας της επεκτασιμότητας μιας σύμβασης και η αποκατάσταση της μετενέργειας των συμβάσεων, η κατάργηση της οποίας το 2012 καταβαράθρωσε τις αποδοχές χιλιάδων ανθρώπων, είναι θετικά βήματα. Επίσης, είναι ιδιαίτερα θετική η δυνατότητα παρέμβασης των τριτοβάθμιων οργάνων των εργαζόμενων και των εργοδοτών, ώστε να επιτυγχάνεται η αυτόματη και χωρίς κανένα περιορισμό επέκταση των συμβάσεων, ιδίως σε κλάδους που δεν έχουν καμία εκπροσώπηση οι εργαζόμενοι.
Βεβαίως, μένει να δούμε το κείμενο του νόμου, την εφαρμογή και τα αποτελέσματά του. Ας μην ξεχνάμε ότι η υιοθέτηση από το ελληνικό δίκαιο της Κοινοτικής Οδηγίας (ΕΕ) 2022/2041 επιβάλλει την κάλυψη σε βάθος χρόνου του 80 τοις εκατό των εργαζόμενων από ΣΣΕ. Σε περίπτωση που το κείμενο νομοθετικό πλαίσιο δεν φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, θα πρέπει να υπάρξει περαιτέρω ενίσχυση της διαδικασίας. Είναι, επίσης, αναγκαίο να τονιστεί ότι, όχι μόνο δεν θίγεται η αυτονομία των δευτεροβάθμιων οργανώσεων, όπως κάποιοι κακόβουλα διαδίδουν, αλλά ότι ενισχύεται η διαπραγματευτική τους ικανότητα, επιλέγοντας την συνδρομή της τριτοβάθμιας οργάνωσης εάν και μόνο το επιθυμούν.
Η ΓΣΕΕ, φυσικά, δεν υποστέλλει τη σημαία του αγώνα. Όπως προανέφερα, βρισκόμαστε στην αρχή μιας διαδρομής, έπειτα από 13 άγονα και σκληρά χρόνια. Είχαμε δύο επιλογές: είτε να μείνουμε απέξω και να πετάμε πέτρες, αφήνοντας τους εργαζόμενους στο έλεος των εργοδοτών και με χαμηλές αμοιβές και κακές συνθήκες εργασίας είτε να αδράξουμε την ευκαιρία και να ξεκινήσουμε την κοπιώδη προσπάθεια να ξαναχτίσουμε πάνω στα ερείπια της μνημονιακής θύελλας. Ιστορική, φυσικά, θα ήταν η συμφωνία εάν ερχόταν και πάλι στα χέρια των κοινωνικών εταίρων η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Και αυτός ο στόχος, όμως, και άλλοι στόχοι περαιτέρω ενίσχυσης των συλλογικών διαπραγματεύσεων θα είναι διαρκείς διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος μέχρι την ικανοποίησή τους.
*Πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ)
