Εν τέλει, την αλήθεια για το τι συμβαίνει στη χώρα την μαθαίνουμε από τους… έξω. Εντός των συνόρων, κάποιοι συντηρούν μία ειδυλλιακή εικόνα, σε σημείο τέτοιοι που κάποιοι, οι οποίοι ακόμη έχουμε το μυαλό μέσα στο κεφάλι μας, να… τσιμπιόμαστε γιατί νομίζουμε ότι βρισκόμαστε σε όνειρο.
Προς τι αυτός ο πρόλογος;
Μα εξ αιτίας της Moody’s.
Η οποία, τι είπε χτες;
Ότι η κερδοφορία την οποία εμφανίζουν οι ελληνικές τράπεζες δεν έχει να κάνει με τον κύκλο εργασιών τους, ούτε με την ανάπτυξη, αλλά με τη συντήρηση των υψηλών επιτοκίων. Και, φυσικά, την τεράστια ψαλίδα μεταξύ επιτοκίων χορηγήσεων και επιτοκίων καταθέσεων. Τα τελευταία είναι στο 0,53% ενώ αυτά των χορηγήσεων είναι τοκογλυφικά. Από 7,8% έως 8,5% το επιτόκιο για τα στεγαστικά, κοντά στα 10% για τα καταναλωτικά –τα οποία έχουν μειωθεί στο ελάχιστο- και μεταξύ 18% και 19% για τις πιστωτικές κάρτες.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν αποδεικνύεται ότι τα αυξημένα έσοδα των τραπεζών δεν έχουν να κάνουν με την ανάπτυξη, αλλά με τα επιτόκια. Όπως επίσης και με την κατάργηση των φυσικών καταστημάτων που μειώνουν το λειτουργικό κόστος, μακροπρόθεσμα όμως οι κινήσεις αυτές μπορεί ν’ αποδειχθούν λανθασμένες.
Και το ερώτημα που εύλογα τίθεται, είναι τι μέλλει γενέσθαι όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχωρήσει σε μείωση των επιτοκίων.
Τότε, λοιπόν, οι τράπεζες θα αναγκασθούν εκ των πραγμάτων ν’ ακολουθήσουν με αποτέλεσμα τα κέρδη τους να συρρικνωθούν ενώ δεν θα μπορούν να στηρίξουν την πραγματική οικονομία.
