Τέταρτη και τυχερή ή τέταρτη και φαρμακερή; Η απάντηση θα δοθεί πολύ αργά το βράδυ, ή πιθανότατα τα ξημερώματα, οπότε θα ξέρουμε αν η τέταρτη ημέρα των διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. θα λήξει με συμφωνία και βέβαια τι είδους συμφωνία θα είναι αυτή.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχαν κυκλοφορήσει και νωρίτερα, η νέα πρόταση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ προτείνει τη διατήρηση του πακέτου του Ταμείου Ανάκαμψης στα 750 δισ. ευρώ, αλλά αλλάζει δραστικά τις ισορροπίες μεταξύ επιχορηγήσεων και δανείων.
Συγκεκριμένα οι επιχορηγήσεις πέφτουν στα 390 δισ. ευρώ (από τα 500 του αρχικού σχεδίου) και τα δάνεια ανεβαίνουν στα 360 δισ. (από τα 250 της αρχικής πρότασης).
Αναφορικά με τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό η πρόταση παραμένει στα ήδη «κουτσουρεμένα» 1,074 τρισ. ευρώ.
Πρόκειται για πρόταση που βρίσκεται πολύ πιο κοντά στις απαιτήσεις της Ολλανδίας και των συμμάχων της, κάτι που εξηγεί και τη δήλωση του Μαρκ Ρούτε, κατά την προσέλευση του στη συνάντηση, πως είναι ικανοποιημένος με τις νέες προτάσεις και πως υπάρχει πιθανότητα για συμφωνία.
Προσερχόμενοι στη συνάντηση οι περισσότεροι διεθνείς ηγέτες εμφανίστηκαν αντιστοίχως πιο αισιόδοξοι για την επίτευξη συμβιβασμού, κάτι που σημαίνει πως το παρασκηνιακό παζάρι επί της νέας πρότασης είχε προχωρήσει σημαντικά.
«Δημιουργήσαμε ένα πλαίσιο για πιθανή συμφωνία χθες το βράδυ μετά από μακρές διαπραγματεύσεις. Αυτό είναι πρόοδος και δίνει ελπίδες ότι μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία σήμερα», σχολίασε η Καγκελάριος Μέρκελ. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος χθες δεν είχε κρύψει τον εκνευρισμό του για την εξέλιξη της Συνόδου. «Υπάρχουν οι ελπίδες για μία συμβιβαστική λύση, αλλά παραμένω επιφυλακτικός ως προς το αποτέλεσμα», σχολίασε ο Γάλλος ηγέτης.
Αντιστοίχως, συγκρατημένα αισιόδοξος δήλωσε και ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε, ο οποίος επανέλαβε ωστόσο πως υπάρχει ένα όριο που η αξιοπρέπεια της χώρας του και άλλων χωρών του Νότου δεν είναι δυνατόν να ξεπεραστεί.
Πάντως, ερωτηματικό παραμένει το τι θα ισχύσει για το ακανθώδες ζήτημα της διακυβέρνησης του Ταμείου, δηλαδή του τρόπου λήψης των αποφάσεων για τη χορήγηση των κονδυλίων, όπως βέβαια και με τη ρήτρα για το λεγόμενο Κράτος Δικαίου που «καίει» χώρες όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία, με αποτέλεσμα και οι τελευταίες να προβάλουν ενστάσεις στην επίτευξη συμφωνίας.
