Οι θεωρητικοί της επικοινωνίας πριν από 28 μέρες απέκτησαν αρκετό… βούτυρο για το ψωμί της υπόλοιπης ζωής τους. Οι δημοσιογράφοι μέσα σε 28 μέρες διαπίστωσαν ότι χάνουν την αποκλειστικότητα της μετάδοσης ή/και κατασκευής της πραγματικότητας. Και όλοι εκείνοι που πόνταραν ορθολογικά στα «φίλτρα» του αμερικανικού διοικητικού κατεστημένου προκειμένου να ξορκίσουν τους φόβους τους για το τι μπορεί να κάνει ο νέος Πρόεδρος, χάνουν συνεχώς έδαφος στη μάχη τους με τις αμφιβολίες.
Ο Ντόναλντ Τραμπ απέδειξε ότι δεν ορρωδεί προ ουδενός όχι βέβαια γιατί είναι «αντισυστημικός», ή γενναίος αλλά γιατί ο ίδιος και το επιτελείο του δεν φοβούνται τον χλευασμό και τη γελοιοποίηση, αντιθέτως τα καλωσορίζουν ως επιπλέον δημοσιότητα ή ως ευκαιρία για μεγιστοποίηση της δημοσιότητας.
Η Κέλιαν Κόνγουεϊ, επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ και πλέον σύμβουλός του, έκανε την αρχή μιλώντας για «εναλλακτικά» γεγονότα, ακολούθησε μια ανύπαρκτη σφαγή σε μια… ανύπαρκτη (με όρους δημοσιότητας) κωμόπολη του Κεντάκι και ολοκληρώθηκε με τον ίδιο τον Πρόεδρο και την ανύπαρκτη επίθεση που δέχθηκε η Σουηδία.
Ακολούθησε το καθιερωμένο πάρτι στο twitter για «αυτό που συνέβη χθες βράδυ στη Σουηδία», με τις οδηγίες συναρμολόγησης της Ikea να πρωταγωνιστούν και τον Σουηδό πρώην πρωθυπουργό να αναρωτιέται ευθέως τι καπνίζει ο Τραμπ.
Το επιτελείο του Τραμπ έσπευσε να «αγκαλιάσει» την ευκαιρία και την επόμενη μέρα εξήγησε ότι η αναφορά του Προέδρου βασίζονταν σε μια εκπομπή που είχε παρακολουθήσει για την αύξηση της εγκληματικότητας στη συγκεκριμένη χώρα. Κανένας φόβος γελοιοποίησης. Αντιθέτως, τροφοδοτούν επιπλέον τη δημοσιότητα, ανακοινώνοντας ουσιαστικά, ότι ο Πρόεδρος αδυνατώντας να κατανοήσει αυτά που βλέπει δημιουργεί μια δική του πραγματικότητα με ανύπαρκτα γεγονότα. Η ψυχιατρική επιστήμη έχει συγκεκριμένους όρους που περιγράφουν αυτή τη συμπεριφορά.
Και ενώ εδώ θα τελείωνε άλλο ένα επεισόδιο του τραγελαφικού Τραμπισμού, δύο μέρες μετά το ανύπαρκτο χτύπημα, σε ένα προάστιο της Στοκχόλμης σημειώθηκαν επεισόδια μεταξύ μεταναστών και αστυνομίας με αποτέλεσμα τον τραυματισμό ενός αστυνομικού, την πυρπόληση αυτοκινήτων και τη λεηλασία καταστημάτων.
Δεν επρόκειτο βέβαια για τρομοκρατικό χτύπημα, αλλά παρ’ όλα αυτά το, καθόλου «εναλλακτικό», γεγονός τερμάτισε το πάρτι σχολίων και πολλοί αναρωτήθηκαν για το εάν η αναφορά Τραμπ ήταν… προφητική. Άλλωστε οι προφήτες, συνήθως, είναι λίγο… ζαβοί.
Φυσικά πρόκειται για μια τυχαία σύμπτωση. Επιπλέον, οι προφήτες δεν έχουν τα μέσα να κατασκευάζουν τις προφητείες τους ως πραγματικότητα. Με την εξαίρεση ενός βέβαια, που τυγχάνει Πρόεδρος των ΗΠΑ.
