Όπως είχε κάνει πολλές φορές και στο μέτωπο της ουκρανικής κρίσης, το δραματικό περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί στη Μέση Ανατολή (με τις σύνθετες, πολυδιάστατες και πολυεπίπεδες επιπτώσεις του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν) ωθεί τον Ταγίπ Ερντογάν να διεκδικήσει νέους ρόλους.
Ο Τούρκος πρόεδρος έχει αποδείξει ότι διατηρεί την ευχέρεια να αναπροσαρμόζει τη στρατηγική και την τακτική του ανάλογα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε συγκυρίας, έτσι ώστε κάθε φορά να κερδίζει και κάτι ακόμη στη σκακιέρα των διεθνών ισορροπιών και της διπλωματίας.
Αυτήν τη φορά, με την εκεχειρία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ιράν να είναι αναπόφευκτα εύθραυστη, ο Ταγίπ Ερντογάν προσφέρεται ως… τοποτηρητής, αξιοποιώντας τις παραδοσιακές σχέσεις του με την Τεχεράνη και τις προνομιακές σχέσεις του με τον Λευκό Οίκο τού Ντόναλντ Τραμπ.
