Η γοητεία του χάους.
Σε αντίθεση με άλλες ιστορικές συγκυρίες με παρόμοιες συνθήκες απογοήτευσης, η τρέχουσα εμπειρία έχει πρόσθετα σύνθετα χαρακτηριστικά, που την καθιστούν λιγότερο προβλέψιμη. Επομένως, λιγότερο διαχειρίσιμη, περισσότερο απρόβλεπτη και αναπόφευκτα περισσότερο επικίνδυνη.
Έχοντας αφήσει πίσω μας τους μεγάλους πολέμους της ανθρωπότητας εδώ και έναν αιώνα, όπως και τα αποκρουστικά κινήματα της ναζιστικής ιδεολογίας, οι νεότερες γενιές των Ευρωπαίων πολιτών δεν… τρομάζουν και δεν συγκινούνται από την επίκληση του σχετικού κινδύνου.
Ζουν το τώρα, και το ζουν με πάθος και ένταση. Και το δικό τους «τώρα» απογοητεύει, σε σχέση με τα όνειρα που έκαναν και τις μεγάλες προσδοκίες που είχαν για ατομική και συλλογική πρόοδο, στην Ευρώπη-κληρονόμο του Διαφωτισμού. Στην Ευρώπη των ίσων ευκαιριών.
Καμία έκπληξη, λοιπόν, για τη γοητεία που ασκεί στις γενιές αυτές το… χάος.
