Η Ρεάλ Μαδρίτης έψαχνε ένα «ήσυχο» βράδυ στο Copa del Rey και κατέληξε να ζει έναν εφιάλτη με υπογραφή… Χέφτε Μπετανκόρ. Ο 33χρονος φορ της Αλμπαθέτε, δανεικός από τον Ολυμπιακό, μπήκε στο ματς στο 58’ και μέσα σε λίγα λεπτά διέλυσε κάθε βεβαιότητα των Μαδριλένων, οδηγώντας την ομάδα του σε μια ιστορική πρόκριση.
Το πρώτο χτύπημα ήρθε στο 82’, με ένα μονοκόμματο, αποφασιστικό σουτ από πλάγια θέση. Η Ρεάλ απάντησε στο 90+1’, όμως ούτε αυτό στάθηκε αρκετό. Στο 94’, με ψυχραιμία και καθαρό μυαλό, ο Μπετανκόρ «εκτέλεσε» ξανά και έγραψε το φινάλε μιας βραδιάς που θα μείνει χαραγμένη στο Copa.
Η ήττα αυτή δεν εξηγείται εύκολα με τακτικά σχήματα ή επιλογές από τον πάγκο. Άλλωστε, ο Τσάμπι Αλόνσο έχει ήδη φύγει και το άλλοθι του προπονητή δεν υπάρχει πια. Αυτό που φάνηκε στο γήπεδο ήταν κάτι βαθύτερο: μια Ρεάλ που μπήκε χαλαρά, χωρίς την απαραίτητη ένταση, με παίκτες που έμοιαζαν να θεωρούν την πρόκριση δεδομένη.
Σε τέτοια παιχνίδια, όμως, δεν μετρά το όνομα στη φανέλα αλλά ο χαρακτήρας. Και εκεί ακριβώς ήταν το πρόβλημα. Όταν ο αντίπαλος παίζει το ματς της ζωής του και εσύ απαντάς με μισές επιστροφές, καθυστερημένες αντιδράσεις και στιγμές αφέλειας, το τίμημα έρχεται αργά ή γρήγορα. Στην προκειμένη περίπτωση, ήρθε στις καθυστερήσεις.
Στη Ρεάλ πάντα υπήρχε η τάση να αναζητείται ένας υπεύθυνος. Συνήθως είναι ο προπονητής. Αυτή τη φορά, όμως, ο καθρέφτης δείχνει αλλού. Στους παίκτες. Στη νοοτροπία. Στην έλλειψη συγκέντρωσης και πείνας. Γιατί όσο κι αν αλλάζουν οι πάγκοι, αν ο χαρακτήρας στο γήπεδο παραμένει ίδιος, τα σοκ σαν αυτό δεν θα είναι ποτέ «ατυχήματα».
Για την Αλμπαθέτε είναι ένα ποδοσφαιρικό έπος. Για τη Ρεάλ, μια σκληρή υπενθύμιση ότι τα κύπελλα δεν χαρίζονται.
