Μέχρι τη Δευτέρα η κυβέρνηση βιάζεται να παρουσιάσει το νομοσχέδιο που θα επιφέρει ριζικές αλλαγές στα πανεπιστήμια, με στόχο να επιβάλει πλήρη έλεγχο και να «καθαρίσει» το ακαδημαϊκό τοπίο με διαγραφές φοιτητών και κατασταλτικά μέτρα που θυμίζουν αυταρχικά καθεστώτα.
Η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, μαζί με τον υφυπουργό Νίκο Παπαϊωάννου, έθεσαν την τελική υπογραφή σε ένα σχέδιο που δεν αφορά την ουσιαστική αναβάθμιση της παιδείας, αλλά την πειθάρχηση και τον έλεγχο. Το νομοσχέδιο θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τη Δευτέρα και, παράλληλα, θα βρεθεί στο επίκεντρο της Σύνοδος Πρυτάνεων, όπου αναμένεται να γίνει μια ακόμη «θεατρική» διαδικασία διαλόγου.
Οι βασικές αποφάσεις του σχεδίου περιλαμβάνουν την αυστηρή διαγραφή φοιτητών που χαρακτηρίζονται «ανενεργοί», με κάποιες επιφανειακές εξαιρέσεις για εργαζόμενους, άτομα με αναπηρίες και αθλητές ένα μέτρο που στην πραγματικότητα ευνοεί τον αποκλεισμό όσων δεν μπορούν ή δεν θέλουν να συμμορφωθούν με τις κυβερνητικές επιταγές.
Παράλληλα, επιβάλλεται η δημιουργία αυστηρών κανόνων λειτουργίας στα πανεπιστήμια, με την υποχρεωτική εκπόνηση εσωτερικών κανονισμών και σχεδίων ασφαλείας έως το τέλος του έτους, συνοδευόμενα από την εγκατάσταση συστημάτων ελέγχου πρόσβασης, καμερών και την αύξηση του προσωπικού ασφαλείας προφανώς για να ελέγχεται κάθε κίνηση μέσα στους χώρους.
Το νομοσχέδιο θεσπίζει πειθαρχικά όργανα σε κάθε ίδρυμα που θα εφαρμόζουν αυστηρές ποινές, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης αναστολής φοιτητικής ιδιότητας για περιπτώσεις ποινικών διώξεων που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και δύο χρόνια μέτρο που μετατρέπει την ποινική δικαιοσύνη σε εργαλείο πολιτικής καταστολής.
Επιπλέον, προβλέπεται η επιτάχυνση της διαδικασίας δικαιοσύνης μέσω της τοποθέτησης ειδικού αντεισαγγελέα, ο οποίος θα έχει αρμοδιότητα να εποπτεύει όλα τα περιστατικά βίας στα πανεπιστήμια, ενισχύοντας την αστυνομική παρουσία και την αυστηρότητα σε βάρος των φοιτητών.
Τέλος, ιδρύεται ένα Εθνικό Παρατηρητήριο που θα παρακολουθεί στενά και θα καταγράφει όλα τα περιστατικά, υπονοώντας μια μόνιμη επιτήρηση και έλεγχο, μακριά από κάθε έννοια ακαδημαϊκής ελευθερίας και διαλόγου.
Στην ουσία, το σχέδιο νόμου μετατρέπει τα πανεπιστήμια σε αυστηρά ελεγχόμενους χώρους, όπου το κράτος παρεμβαίνει βίαια, υπονομεύοντας την ελευθερία και τον πλουραλισμό που πρέπει να διέπει την ανώτατη εκπαίδευση, θυσιάζοντας το μέλλον της ακαδημαϊκής κοινότητας στον βωμό της καταστολής και της πειθάρχησης.
