Στο Νταβός, ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε το λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης», μια πρωτοβουλία που περισσότερο θυμίζει πολιτικό franchise παρά σοβαρό διεθνή θεσμό. Με τον ίδιο να αυτοτοποθετείται ως ισόβιος επικεφαλής, το σχήμα στερείται κάθε έννοιας πολυμέρειας και θεσμικού ελέγχου, μετατρέποντας την ειρήνη σε προσωπικό αφήγημα εξουσίας.
Παρά τις διαρροές περί μαζικής συμμετοχής κρατών, η εικόνα της αίθουσας αποκάλυψε περιορισμένη παρουσία και απουσία βασικών δυτικών συμμάχων. Η Ευρώπη κράτησε αποστάσεις, αποφεύγοντας να νομιμοποιήσει μια πρωτοβουλία που αντιμετωπίζεται ως επικοινωνιακό τέχνασμα.
Στην ομιλία του, ο Τραμπ επέμεινε στη γνωστή αυτοδοξαστική ρητορική, μιλώντας για πολέμους που «τελείωσαν», την ώρα που η Ουκρανία και η Γάζα συνεχίζουν να μετρούν απώλειες. Η αναφορά ότι η συμμετοχή στο νέο σχήμα προϋποθέτει οικονομικό τίμημα ενίσχυσε τις εντυπώσεις περί «ειρήνης επί πληρωμή».
Η επίκληση της ειρήνης συνοδεύτηκε από απειλές κυρώσεων και εμπορικούς εκβιασμούς, αποκαλύπτοντας την αντίφαση στον πυρήνα της πρότασης.
Το Νταβός δεν είδε καμία νέα παγκόσμια πρωτοβουλία. Είδε απλώς τον Τραμπ να βαφτίζει τον εαυτό του σε ρυθμιστή του κόσμου.
