Γράφει η Μαρία Παπαδοπούλου*
Σε έναν ευλογημένο τόπο της πατρίδας μας, στο μεγαλύτερο και φωτεινότερο νησί αυτής της χώρας, συνέβαινε κατ’ εξακολούθηση κάτι που δεν το χωράει ο ανθρώπινος νους.
Ένα μικρό, αθώο και αγγελικό πλάσμα βίωσε με τον πιο βάρβαρο τρόπο την σκληρότατη κακοποίηση από ανθρώπους που θα έπρεπε να του προσφέρουν γαλήνη και ασφάλεια.
Αλήθεια τι να είναι αυτό που οδηγεί έναν άνθρωπο να κάνει μια τέτοια πράξη; Αναρωτιέμαι…
Άνθρωπος: από το «άνω»+«θρώσκω» (η ετυμολογία της λέξης).
Δηλαδή, αυτός που πορεύεται και κοιτάζει προς τα πάνω, προς την πνευματική εξέλιξή του και προς τον Δημιουργό του.
Η συμπεριφορά και οι πράξεις ατόμων που κακοποιούν μικρά και αθώα παιδιά, προσβάλουν και καταργούν την έννοια της λέξης «άνθρωπος».
Άραγε πώς θα έπρεπε να ονομάζεται εκείνος που καταλήγει να προσβάλλει την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη με αυτόν τον ασύλληπτο τρόπο;
Κάθε παιδί έρχεται στον κόσμο με την ελπίδα ότι θα μπορέσει να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες του. Όσο είναι μικρό, είναι απόλυτα συνδεδεμένο με τους φροντιστές του και σε εκείνους εναποθέτει όλη του την ύπαρξη.
Ο μικρός Άγγελος σε ποιον θα “ακουμπήσει” την ύπαρξή του, για να μπορέσει να μεγαλώσει; Πού θα βρει στήριγμα;
*Συμβουλευτική Ψυχολόγος
