Ουκρανία: Πολλοί οι άσσοι στο μανίκι του Πούτιν

Γράφει ο Αλέξανδρος Κοντοπάνος

Μπορεί οι χθεσινές ειδήσεις για μερική αποκλιμάκωση του ουκρανικού ζητήματος να γέμισαν αισιοδοξία τη διεθνή κοινότητα και να ανέβασαν τα χρηματιστήρια, καθώς η κρίσιμη μέρα που οι Αμερικανοί είχαν βαφτίσει ως την απαρχή της εισβολής δεν ήρθε ποτέ.

Όμως η Μόσχα, στο παιχνίδι των εντυπώσεων και της άσκησης πιέσεων, συνεχίζει να παραμένει σταθερή με τα στρατεύματά της έξω από την ουκρανική πόρτα. Οι πύλες της κολάσεως δεν άνοιξαν για την ώρα. Το σενάριο της φρίκης δεν έγινε το «κουτί της Πανδώρας», όμως οι Ουκρανοί συνεχίζουν να κοιμούνται με το όπλο παρά πόδα, την ώρα που η διεθνής κοινότητα (Μπάιντεν, Μακρόν και Σολτς) δείχνει εμφανώς κατώτερη των περιστάσεων απέναντι σε έναν… τσάρο που τους κρατούσε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης σε απόσταση μεγαλύτερη των τεσσάρων μέτρων.

Το πόκερ είναι ένα δύσκολο παιχνίδι και ο Βλαδίμηρος φαίνεται πως κρατούσε πολλούς άσσους στο μανίκι του. Μπορεί στο τέλος της ημέρας να μην πήρε όλο το καλάθι με τα διπλωματικά «εμπορεύματα» όμως η στροφή του στο «και πέντε» με συνέταιρο την Κίνα φαίνεται πως οδήγησε σε… φλος ρουαγιάλ.

Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται τώρα δεν είναι γιατί οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί σύμμαχοι δεν είχαν οργανώσει σε όλα τα επίπεδα άριστα την αντίδρασή τους, αλλά γιατί οι Ουκρανοί «τσίμπησαν» στα κελεύσματα του ΝΑΤΟ.

Είχαν δει -ή έπρεπε να είχαν δει- τι έπαθαν στο πρόσφατο παρελθόν οι Γεωργιανοί και οι Αρμένιοι, όταν παρασύρθηκαν από τις ΝΑΤΟϊκές σειρήνες και να μην επαναλάβουν το ίδιο ατόπημα. Τη στιγμή μάλιστα, κατά την οποία γνώριζαν τη στρατιωτική υπεροπλία της Μόσχας σε αέρα και θάλασσα και πως μια σύγκρουση με τη «ρωσική αρκούδα» θα τους οδηγήσει σε απώλεια εθνικών εδαφών.

Όταν θέλεις να μπεις και να στρογγυλοκαθήσεις ως ισότιμος παίκτης σε τόσο μεγάλα σαλόνια, καλό θα ήταν να φροντίσεις πριν να μη διώξεις από το έδαφός σου το όποιο πυρηνικό σου οπλοστάσιο. Γιατί ο Κιμ της Βορείου Κορέας μπορεί για όλους εμάς τους ανθρώπους της Δύσης να φαντάζει (και έτσι είναι) ως δικτάτορας και απρόβλεπτος πολιτικά χαρακτήρας, όμως ξέρει καλά το παιχνίδι του εκβιασμού. Γιατί στη φαρέτρα του έχει πυρηνικά όπλα και όχι συμβατικές ιπτάμενες… σαΐτες.