Η ευρωκάλπη έφερε πολλές ανακατατάξεις. Ανάμεσα τους και η εδραίωση ενός νέου πολιτικού αστέρα στο πρόσωπο του Πέδρο Σάντσεθ. Μάλιστα, ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Ισπανίας δεν κρύβει το πόσο απολαμβάνει τη νέα δυναμική του στα ευρωπαϊκά φόρουμ, κάτι που αντιστοίχως θα τον βοηθήσει και στο εσωτερικό πεδίο δεδομένου ότι ακόμη βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης συνασπισμού.
Η τριπλή εκλογική νίκη των Ισπανών Σοσιαλιστών, μέσα σε ένα μήνα (εθνικές τον Απρίλιο, ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές την Κυριακή) ήταν ένα απρόσμενο δώρο για τη βαλλόμενη συστημική κεντροαριστερά σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν χάρισε πόντους μόνο στον ίδιο τον Σάντσεθ, αλλά επηρέασε τη μορφή της πολιτικής ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.
Η γαλλική κεντροαριστερά έχει… αποδομηθεί, η γερμανική κεντροαριστερά πνέει τα λοίσθια, ενώ η ιταλική κεντροαριστερά (με το Δημοκρατικό Κόμμα) κατάφερε μεν να ανακάμψει κάπως σε σχέση με τις τελευταίες ιταλικές εκλογές, όμως και πάλι βρίσκεται «συμπιεσμένη» ανάμεσα στην ακροδεξιά Λέγκα και τους Πεντάστερους.
Στον αντίποδα οι ισπανοί Σοσιαλιστές πηγαίνουν από νίκη σε νίκη, με τη χώρα να έχει αφήσει πίσω της τις αντιλαϊκές πρακτικές του υπερσυντηρητικού Λαϊκού Κόμματος και μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών εξελίχτηκαν στο μεγαλύτερο, σε έδρες, κόμμα στην ευρωομάδα των Σοσιαλιστών (από την τρίτη θέση που βρίσκονταν).
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Εμανουέλ Μακρόν στην προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για να εμποδίσει την εκλογή του Μάνφρεντ Βέμπερ, ήτοι του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στην προεδρία της Κομισιόν επεδίωξε καταρχάς τη συμμαχία και στήριξη του Σάντσεθ. Οι δύο άντρες έδωσαν τα χέρια το βράδυ της Δευτέρας, μια ημέρα πριν την άτυπη Σύνοδο Κορυφής και βγήκαν στη… γύρα για να μπλοκάρουν το Γερμανό και τις νεοφιλελεύθερες ιδέες που πρεσβεύει.
Μάλιστα, αν και ο Γάλλος πρόεδρος ήταν αυτός που βρέθηκε μπροστά, ο Ισπανός τον σιγοντάρησε σε όλη τη διάρκεια, ενώ είχε και ο ίδιος σειρά επαφών με ομολόγους του, πριν τη Σύνοδο Κορυφής. Συγκεκριμένα συναντήθηκε με τον Ολλανδό Μαρκ Ρούτε, με τον Βέλγο Σαρλ Μισέλ και τον ομοϊδεάτη του (και επίσης ενισχυμένο πολιτικά σε τοπικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο) Πορτογάλο πρωθυπουργό, Αντόνιο Κόστα.
Ο Ισπανός ηγέτης, έχοντας λάβει πρόσφατα νέα λαϊκή εντολή, αδημονεί για την προώθηση μιας πιο προοδευτικής ατζέντας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, που με τη σειρά της θα βοηθήσει και το δικό του έργο. Το δε, κλίμα που δημιουργείται προς το πρόσωπο του τον διευκολύνει στις διαπραγματεύσεις που «τρέχουν» στη Μαδρίτη για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, καθώς δείχνει στους συνομιλητές του ότι ο λαός (και η Ευρώπη) τον στηρίζει.
Οι Σοσιαλιστές βρίσκονται σε συνομιλίες με τους Podemos, ενώ έχουν κρατήσει ανοιχτή τη γέφυρα επικοινωνίας και με τους κεντρώους Ciudadanos. Οι διαπραγματεύσεις δε, για το σχηματισμό κυβέρνησης θα ξεκινήσουν και πάλι (μετά το διάλειμμα των ευρωεκλογών) μέσα στην εβδομάδα.
Για το πόστο του προέδρου της Κομισιόν, ο Ισπανός ηγέτης στηρίζει επισήμως την υποψηφιότητα του «κορυφαίου υποψηφίου» των ευρωσοσιαλιστών, τον Ολλανδό Φρανς Τίμερμανς, όμως – όπως και ο Εμανουέλ Μακρόν – είναι ανοιχτός σε εναλλακτικές προτάσεις, εφόσον ωστόσο προέρχονται από τον προοδευτικό χώρο. Κοινώς, βασικός στόχος είναι να μπλοκαριστεί ο Μάνφρεντ Βέμπερ.
Αν ο στόχος δεν επιτευχθεί η Ισπανία, όπως βέβαια και η Γαλλία, θα απαιτήσουν για λογαριασμό τους κάποιο από τα υπόλοιπα σημαντικά θεσμικά πόστα που θα ανανεωθούν μέσα στη χρονιά ή ένα από τα κορυφαία χαρτοφυλάκια στο νέο κολέγιο των επιτρόπων.
Για παράδειγμα, η Γαλλία έχει ήδη το βλέμμα της στραμμένο στην προεδρία της ΕΚΤ. Αντιστοίχως η Μαδρίτη έχει «λοκάρει» την αντιπροεδρία της Κομισιόν, με ειδίκευση στα οικονομικά ζητήματα, προκειμένου να επηρεάζει τη γραμμή της οικονομικής πολιτικής. Για το συγκεκριμένο πόστο προορίζει τον έμπειρο Ζοζέφ Μπορέλ, πρώην πρόεδρο της Ευρωβουλής και νυν υπουργό Εξωτερικών.
