Η Παγκόσμια Συνθήκη για τους Ωκεανούς έχει συγκεντρώσει πλέον 60 επικυρώσεις, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο για την πρακτική της εφαρμογή. Η στιγμή αυτή αποτελεί κρίσιμο σημείο για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, ενώ η πρώτη Παγκόσμια Διάσκεψη των Μερών (COP) για τους Ωκεανούς αναμένεται να πραγματοποιηθεί το 2026.
Σήμερα, μόλις το 0,9% της ανοιχτής θάλασσας βρίσκεται υπό πλήρη ή υψηλού επιπέδου προστασία. Η Συνθήκη αποτελεί εργαλείο για τη δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων, την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και την εξασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας. Για να επιτευχθεί ο στόχος προστασίας του 30% έως το 2030, οι χώρες θα πρέπει να δεσμεύουν πάνω από 12 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα κάθε χρόνο.
Στην Ελλάδα, η ανακοίνωση δύο νέων Θαλάσσιων Προστατευόμενων Περιοχών σε Ιόνιο και Αιγαίο φέρνει τη χώρα κοντά στην επίτευξη του στόχου 30×30. Η ουσιαστική προστασία απαιτεί την άμεση θεσμοθέτηση των περιοχών, την εγκαθίδρυση ενός σαφούς συστήματος διαχείρισης και τη δέσμευση για μελλοντική επέκταση.
Η επιτυχία της Συνθήκης θα κριθεί από την πρακτική εφαρμογή των δεσμεύσεων, ώστε οι ωκεανοί να προστατευθούν αποτελεσματικά και για τις επόμενες γενιές.
