«Ποιος θα μου δώσει δύναμη τον κόσμο αυτό ν’ αλλάξω», είναι ο στίχος από ένα εμβληματικό τραγούδι του τεράστιου Στέλιου Καζαντζίδη.
Όχι. Προσωπικά δεν τρέφω ψευδαισθήσεις ότι μπορώ ν’ αλλάξω αυτόν τον κόσμο.
Είναι όμως φορές που πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά και αναρωτιέμαι που ζω.
Δεν είμαι ελιτιστής, δεν είμαι ρατσιστής, δεν έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους, όμως όταν βλέπω ότι κάποιοι, πολλοί πανάθεμά τους, πάνε και στήνονται από τις 5 το πρωί έξω από τα αστυνομικά τμήματα για να βγάλουν καινούργια ταυτότητα και να μην πάρουν αυτή που έρχεται από τον άλλο μήνα, γιατί έχει τσιπάκι, γιατί είναι του αντίχριστου, πραγματικά τρελαίνομαι.
Αναρωτιέμαι σε τι κόσμο ζούμε.
Όπως αναρωτιέμαι αν έχει τύχη αυτή η χώρα με τέτοια μυαλά.
Πραγματικά, είναι κάτι εντελώς τρελό αυτό που ζούμε.
Και το χειρότερο είναι πως όλο αυτό το θέμα από κάποιους υποκινείται.
Συμφέρει κάποια κόμματα -δεν εξαιρούνται και κάποιοι πολλοί από την κυβερνώσα παράταξη- συμφέρει και την εκκλησία. Αυτή που είναι η πηγή τόσων δεινών για την χώρα. Δυστυχώς.
Όλοι αυτοί υποθάλπουν τέτοιες καταστάσεις.
Όπως και με τα εμβόλια. Που είχαν τσιπάκι!
Απίθανα πράγματα.
Υ.Γ.: Το ξέρω ότι και σήμερα θα έπρεπε να τα χώνω στην πιο ανίκανη και επικίνδυνη κυβέρνηση όλων των εποχών. Αλλά δυστυχώς, είναι σαν να ανοίγεις διάλογο με ένα ντουβάρι…
