Στην Τότεναμ δεν υπάρχει «κρίση». Υπάρχει μοντέλο. Ένα μοντέλο που επαναλαμβάνεται με την ίδια ακρίβεια, κάθε φορά που η πραγματικότητα χτυπάει την πόρτα: η ομάδα βουλιάζει, η διοίκηση σιωπά, ο προπονητής γίνεται ασπίδα και στο τέλος φεύγει για να σωθούν οι εντυπώσεις.
Το έργο δεν είναι καινούργιο. Αυτό που αλλάζει είναι οι πρωταγωνιστές. Και αυτό είναι το πιο θλιβερό. Γιατί η Τότεναμ συνεχίζει να συμπεριφέρεται σαν σύλλογος που δεν έχει αποφασίσει τι θέλει να είναι: διεκδικητής τίτλων ή απλώς ένα brand που επιβιώνει με επικοινωνιακές κινήσεις.
Η ομάδα βρίσκεται επικίνδυνα χαμηλά, έχει μείνει εκτός στόχων, και το πρώτο αντανακλαστικό της διοίκησης δεν είναι να κοιτάξει τον καθρέφτη. Είναι να βρει έναν υπεύθυνο με εύκολη έξοδο: τον άνθρωπο στον πάγκο. Τον ίδιο που πριν λίγους μήνες παρουσιαζόταν ως η «λύση», ως ο προπονητής που θα έφερνε ηρεμία, συνοχή και ποδοσφαιρική ταυτότητα.
Αλλά στην Τότεναμ η ταυτότητα δεν χτίζεται. Ακυρώνεται. Σήμερα ξεκινάς με ένα πλάνο, αύριο το πετάς. Σήμερα επενδύεις σε έναν προπονητή, αύριο τον «καίς». Σήμερα μιλάς για πρότζεκτ, αύριο ψάχνεις τον επόμενο «σωτήρα». Δεν είναι ποδόσφαιρο αυτό. Είναι διοικητική αστάθεια ντυμένη με ακριβό κοστούμι.
Και μέσα σε όλα, η ομάδα χάνει συνεχώς το πιο πολύτιμο πράγμα: τη συνέχεια. Χάνει χρόνο, χάνει πρόσωπα, χάνει παίκτες, χάνει δυναμική. Γιατί όταν ένα κλαμπ δίνει την αίσθηση ότι κανείς δεν είναι ασφαλής –ούτε ο προπονητής, ούτε οι ποδοσφαιριστές, ούτε το πλάνο– τότε δεν χτίζεται τίποτα. Μόνο διαλύεται.
Το χειρότερο είναι πως η συζήτηση επιστρέφει ξανά στο γνώριμο «καταφύγιο» του παρελθόντος. Σαν να είναι λύση το να γυρίσεις πίσω. Σαν να μην κατάλαβαν ποτέ ότι οι μεγάλες ομάδες δεν ζουν από αναμνήσεις. Ζουν από δομή, σταθερότητα και αποφάσεις με κόστος.
Η Τότεναμ δεν έχει πρόβλημα προπονητή. Έχει πρόβλημα διοίκησης. Έχει πρόβλημα κατεύθυνσης. Έχει πρόβλημα σοβαρότητας.
Και όσο συνεχίζει να αλλάζει ανθρώπους για να μην αλλάξει η ίδια, τόσο θα βλέπει τον πήχη να πέφτει. Όχι επειδή δεν μπορεί να είναι μεγάλη. Αλλά επειδή αρνείται πεισματικά να λειτουργήσει σαν μεγάλη.
