Τα «αποκρυπτογραφημένα» μηνύματα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

Το σκηνικό με τα ιδιόμορφα «όμορα δίδυμα», που διεκδικούν ψήφους από την ίδια δεξαμενή, δίνει μια ιδιαίτερη χροιά στον πολιτικό χάρτη, 15 ημέρες πριν από την καθοριστική εκλογική αναμέτρηση της 25ης Ιουνίου. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να εκταμιεύσουν από την κεντροαριστερά, Βελόπουλος-Νίκη από την ακροδεξιά και Κωνσταντοπούλου-Βαρουφάκης από τη, λεγόμενη, αντισυστημική ψήφο, αν και οι οβιδιακές μεταμορφώσεις της Ζωής, που πολιτεύεται με το σύνθημα «ούτε Αριστερά, ούτε Δεξιά» και με σήμα την… καρδούλα, θαμπώνει το μήνυμα σε βαθμό ακραίας σύγχυσης.

Το πιο κομβικής σημασίας «δίδυμο» σ’ αυτή την πρωτόγνωρη διάταξη δυνάμεων, λίγο πριν από την τελική μάχη, είναι αναμφισβήτητα το δίπολο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ, με τον ιδιότυπο «διάλογο» που αναπτύσσεται μεταξύ τους, να παρουσιάζει ειδικό ενδιαφέρον, ως προς την αποκρυπτογράφησή του.

Το τελευταίο έναυσμα για μια τέτοια αποκρυπτογράφηση το έδωσε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, στην πρόσφατη συνέντευξη του στον ΣΚΑΪ, όταν «ισοπέδωσε» πολιτικά τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ζυγίζοντας μία, μία τις λέξεις, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θύμισε ότι, από το 2012 μέχρι το 2015, «το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να μετατραπεί σε συμπληρωματικό ρόλο της Δεξιάς, με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί και να μετατοπιστεί ο κόσμος προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Ανδρουλάκης δεν ήταν κανένα παιδάκι τότε, ήταν γραμματέας του κόμματος και μετείχε, ως εκ του ρόλου του, στη λήψη των πιο σκληρών μνημονιακών αποφάσεων εκείνης της περιόδου», τόνισε ο Αλ. Τσίπρας.

Η επιλογή Τσίπρα να φωτογραφίσει ως δεξιό τον Ν. Ανδρουλάκη, έρχεται αφενός να αντιστρέψει την επωδό της Χαρ. Τρικούπη ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο χρυσός χορηγός του Μητσοτάκη» και αφετέρου, να αποκαλύψει την επιθυμία Ανδρουλάκη για αυτοδυναμία της Ν.Δ., προκειμένου να μην χρεωθεί την «καυτή πατάτα» της ακυβερνησίας, αφού έχει καταστήσει σαφές πως, ακόμη και 149 έδρες να έχει η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συνεργαστεί.

Στο πλαίσιο αυτό ο Αλέξης Τσίπρας -καθόλου τυχαία- επισήμανε, για πρώτη φορά τόσο δομημένα, την εξής αντίφαση, την οποία το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ξεχάσει: «Πριν από τις εκλογές του Μαΐου ο κ. Ανδρουλάκης αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε συζήτηση μαζί μας για προοδευτική κυβέρνηση και επέλεξε μονομέτωπο αγώνα εναντίον μας, συμβάλλοντας στην εκλογική εξέλιξη της Ν.Δ. Τώρα, εγκαταλείπει την προ Μαΐου διαβεβαίωση ότι “η χώρα δεν θα μείνει ακυβέρνητη αν δεν έχει αυτοδυναμία η Ν.Δ.” και λέει πως δεν θα συνεργαστεί μαζί της, ακόμα και αν χρειάζονται δύο έδρες για να σχηματιστεί κυβέρνηση, υποβοηθώντας τον στόχο του κ. Μητσοτάκη για παντοδυναμία», είπε χαρακτηριστικά.

Αν και η αντίδραση της Χαρ. Τρικούπη ήταν άμεση και εξίσου επιθετική, δεν απάντησε ωστόσο στο εύλογο ερώτημα, τί άλλαξε και εγκαταλείφθηκε η θέση ότι, το ΠΑΣΟΚ δεν θα αφήσει ακυβέρνητη την χώρα. «Όπως αποκάλυψε ο κ. Τσίπρας, ήθελε το ΠΑΣΟΚ ένα βολικό συμπλήρωμα, όπως άλλωστε και ο κ. Μητσοτάκης. Όμως ο ελληνικός λαός τούς έστειλε καθαρό μήνυμα. Καλό είναι να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους και οι δύο. Οι πολίτες έχουν ανάγκη από μια αξιόπιστη προοδευτική δύναμη και το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής θα αγωνιστεί δίπλα τους για μια κοινωνία με ευκαιρίες προόδου για όλες και όλους, που δεν θα αφήνει κανέναν πίσω», ήταν το σχόλιο του ΠΑΣΟΚ.

Δυσκολίες και για τους δυο

Πίσω από την ανταλλαγή επιθετικών μηνυμάτων ανάμεσα στις δύο πλευρές, κρύβονται στην πραγματικότητα οι ανομολόγητες επιθυμίες της κάθε μιας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά το «κάζο» της απλής αναλογικής, δεν έχει άλλη επιλογή από το να προτάξει την κυβερνησιμότητα. Έχοντας επίγνωση ότι, η ήττα του 20% λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας, ενώ καραδοκεί και ο φόβος να χαρακτηριστεί υπερφίαλη, η Κουμουνδούρου επιμένει ωστόσο εμφατικά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα εξουσίας, προκειμένου κατ’ αυτόν τον τρόπο να ανατάξει τη δυναμική της. Με δυο λόγια, δεν μπορεί να πει ευθέως «ψηφίστε με να κυβερνήσω», αλλά το λέει δια της πλαγίας…

Ανάλογη δυσκολία -σε παραλλαγές- αντιμετωπίζει και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο για τους ίδιους λόγους δεν μπορεί να ισχυριστεί ανοιχτά ότι, διεκδικεί να γίνει Αξιωματική Αντιπολίτευση, υπό τον φόβο να θεωρηθεί κάτι τέτοιο μικρομεγαλισμός. Προς τούτο προβάλλει το γενικό σύνθημα περί αξιόπιστης αντιπολίτευσης, αποφεύγοντας να μιλήσει όμως για της θέση της Αξιωματικής.

Οι «μικροί»

Σε ό,τι αφορά τα μικρότερα «δίδυμα», τα πράγματα περιπλέκονται πολύ περισσότερο. Στην αναμέτρηση μεταξύ των ακροδεξιών σχημάτων, ιδίως σε σχέση με το κόμμα Νίκη, εμπλέκονται και άλλοι παράγοντες, οι οποίοι συνδέονται με υποκοσμιακού τύπου διαδικασίες και παρασκήνια.

Στην αντίπερα όχθη του, λεγόμενου, αντισυστημικού πεδίου, οι κινήσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η υπερπροβολή της οποίας από όλα τα συστημικά ΜΜΕ «βγάζει μάτι», αναμένεται να ξεσηκώσουν μεγάλο θόρυβο, καθώς άλλαξε σχεδόν πραξικοπηματικά τη λίστα των υποψηφίων, γεγονός που προκαλεί, ήδη, σωρεία αντιδράσεων.

Στο ΜέΡΑ25 το κύριο χαρακτηριστικό είναι η εντυπωσιακή «εξαφάνιση» από το προσκήνιο της προεκλογικής εκστρατείας, του Γιάννη Βαρουφάκη. Αντ’ αυτού βγαίνουν μόνον αναγνωρίσιμοι βουλευτές, όπως ο Κρίτων Αρσένης και ο Κλέων Γρηγοριάδης.