Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος δεν φαίνεται να το έχει καταλάβει.
Και σήμερα, εδώ και πολύ καιρό, δηλαδή, είναι το πιο μισητό πρόσωπο στον χώρο όχι μόνο του ελληνικού μπάσκετ, αλλά και σε ολόκληρο τον ελληνικό αθλητισμό.
Είναι ο άνθρωπος, που και ο τελευταίος Έλληνας τον μουντζώνει και με τα δύο του τα χέρια.
Δυστυχώς, ο απύθμενος εγωισμός του δεν τον αφήνει να το δει.
Σήμερα, κι όταν λέω σήμερα εννοώ την Τρίτη, 10 του Σεπτέμβρη, σύσσωμος ο Τύπος του δείχνει την έξοδο από την Ομοσπονδία μπάσκετ.
Για να ανασάνει το άθλημα.
Για να βρει την χαμένη του αίγλη.
Για να διοικηθεί με δημοκρατικές διαδικασίες και όπως αρμόζει σε ένα σύγχρονο περιβάλλον.
Ο Βασιλακόπουλος έχει δημιουργήσει ένα καθεστώς Κιμ Γιονγκ Ουν και περιτριγυρίζεται από κάθε λογής υποτακτικούς.
Το κακό, για τον Βασιλακόπουλο, είναι ότι αν αποφασίσει να φύγει σήμερα, όλοι θα τον φτύνουν.
Έστω κι αν ο ίδιος δεν θα το καταλαβαίνει.
Και το πολύ φτύσιμο, θα συμπαρασύρει και τα καλά που έχει κάνει για το ελληνικό μπάσκετ –παρά τη λογική του εγώ είμαι ο Θεός και κανείς άλλος δεν υπάρχει με την οποία διοικεί την Ομοσπονδία εδώ και πολλές 10ετίες.
