Η γεωπολιτική θύελλα στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει την ευρωπαϊκή αδυναμία, τη συρρίκνωση επιρροής της Ένωσης και το βαρύ κόστος που καλούνται ξανά να πληρώσουν σήμερα οι πολίτες της Ευρώπης δραματικά.
Από τις απαρχές κιόλας της προηγούμενης δεκαετίας, όταν το «βαθύ κράτος» του αμερικανικού κατεστημένου έθεσε σε κίνηση την ανατροπή του μέλλοντος στη Μέση Ανατολή και την Αραβική Χερσόνησο με τη λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη», η Ευρώπη πληρώνει διαρκώς το τίμημα σε επίπεδο υποχώρησης της διεθνούς παρέμβασής της και εξασθένησης της δυνατότητάς της να επηρεάζει τη διαμόρφωση της ατζέντας των εξελίξεων.
Οι πρόσφατες εξελίξεις με το Ιράν, το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και την αβίαστη συζήτηση για ανατροπή του καθεστώτος των μουλάδων στη χώρα-φυσική κληρονόμο της περσικής αυτοκρατορίας, ήρθαν να επιδεινώσουν τα παραπάνω άβολα συμπεράσματα για την τρέχουσα εκδοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε επίπεδο ηγετικού περιεχομένου και αποτυπώματος.
Η ενωμένη Ευρώπη έχει παραμεριστεί από τους υπόλοιπους πόλους ισχύος της ανθρωπότητας και έχει περιοριστεί σε συμπληρωματικό ρόλο, σε ρόλο… παρακολουθήματος των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Ένα μωσαϊκό εξελίξεων που είχε αφετηρία την τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και όσα δραματικά ακολούθησαν. Το… ξεδόντιασμα της Χεζμπολάχ και της ίδιας της Χαμάς, την απονεύρωση της ηγεσίας του Ιράν, τα προληπτικά χτυπήματα κατά της Τεχεράνης και την απογύμνωσή της από συμμάχους στην ευρύτερη περιοχή.
Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Κίνα έχουν λόγο στις εξελίξεις, το ίδιο συμβαίνει φυσικά με το Ισραήλ και αυτονόητα με τα… ζάπλουτα βασίλεια της Αραβικής Χερσονήσου, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, την Ιορδανία. Η Ευρώπη… απούσα.
Τον λογαριασμό θα τον πληρώσουν και πάλι οι Ευρωπαίοι πολίτες, οι οποίοι βλέπουν την ποιότητα ζωής τους να υποτιμάται δραματικά τα τελευταία χρόνια και εξίσου δραματικά οι ίδιοι στρέφονται σε αντισυστημικές επιλογές. Προς μεγάλη ικανοποίηση του «βαθέος κράτους» των ΗΠΑ.
