Ο ελληνικός αθλητισμός, αλλά και ο μέσος Έλληνας πολίτης, βρίσκουν σ’ ένα 21χρονο παιδί τα χαμένα τους όνειρα, τις μεγάλες προσδοκίες, την αισιοδοξία, την δύναμη, την πίστη, την θέληση και πολλά ακόμη που αντιπροσωπεύει ο Στέφανος Τσιτσιπάς.
Έγραψε ιστορία με τη νίκη του με 3-1, στη Μελβούρνη, επί του κορυφαίου τενίστα όλων των εποχών, του Ρότζερ Φέντερερ, πέρασε τους 8 του τουρνουά και πλέον κοιτάζει τον τελικό.
Σήμερα, και δικαιολογημένα, είναι εξώφυλλο, και μάλιστα βασική είδηση, σε όλον τον αθλητικό Τύπο. Ακόμη και τον οπαδικό, με εξαίρεση δύο έντυπα, ένα πράσινο που τον έχει μεγάλη χτύπημα ψηλά στην σελίδα κι ένα κιτρινόμαυρο που τον έχει ένα κουτάκι χαμηλά.
Ας ελπίσουμε ότι αύριο δεν θα ανακαλύψουμε ότι ο Τσιτσιπάς είναι οπαδός της ΑΕΚ ή του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού ή του ΠΑΟΚ και θ’ αρχίσουμε να τον βρίζουμε ως γνήσιοι Έλληνες.
Γιατί, από χτες, για κάποιους δεν έχει σημασία ο άθλος του Στέφανου Τσιτσιπά, αλλά αν είναι φίλος της ΑΕΚ ή του Ολυμπιακού.
Και κάνουν κι έρευνα στο διαδίκτυο, αναζητώντας στοιχεία που θα τεκμηριώνουν το ένα ή το άλλο.
Λες και έχει καμία σημασία αν είναι οπαδός της ΑΕΚ, του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ ή του Απόλλωνα.
Αυτή είναι η κατάντια και η ξεφτίλα μας ως λαός.
