Τύχη και timing

Του Ηλία Ζαχαράκη*
Οι περισσότεροι μικροεπενδυτές κινούνται με βάση την ψυχολογία και τα νέα. Για παράδειγμα, τη Δευτέρα βγήκε ο πληθωρισμός του Σεπτεμβρίου, στο 12%. Ήταν δεδομένο: Οι αυξήσεις τιμών είχαν φανεί στην τσέπη μας ακόμα και δύο μήνες νωρίτερα και, εξ’ αντανακλάσεως, κάποια προϊόντα συνεχίζουν την κούρσα σήμερα.

Από την άλλη, η τρέχουσα χρηματιστηριακή τιμή του φυσικού αερίου κινείται κοντά στο 150, θυμίζοντας ότι είχε πρόσφατα σκαρφαλώσει και σε τιμές πάνω από το 300, ενώ μόλις μία εβδομάδα πριν η τιμή ήταν πάνω από το 210. Η χρηματιστηριακή αγορά, παρόλα αυτά, έχει τιμολογήσει τις εξελίξεις αρκετό διάστημα πριν καταγραφούν και επίσημα. Γι’ αυτό, πολλές φορές ένα νέο μπορεί να κάνει τις αγορές, να κινηθούν σε διαφορετική κατεύθυνση από την αναμενόμενη.

Στη συγκεκριμένη φάση που βρισκόμαστε, οι κεντρικές τράπεζες έχουν μπει σε μία φάση αύξησης των επιτοκίων, έτσι ώστε να ανακόψουν την πορεία του πληθωρισμού, δημιουργώντας ύφεση. Ήδη, ο πληθωρισμός έχει ανέβει σε επίπεδα δυσθεώρητα υψηλά, θυμίζοντας εποχές δεκαετιών 1970-80. Το μεγάλο στοίχημα είναι, πόσο γρήγορα οι κεντρικές τράπεζες θα καταφέρουν να τον τιθασεύσουν.

Στην πορεία των επιτοκίων θα δούμε στάσεις, χωρίς ωστόσο να είναι δεδομένο ότι, ο πληθωρισμός θα μπορέσει να ανακοπεί. Για να δούμε πιο σίγουρα αποτελέσματα θα χρειαστεί χρόνος, μιας και ακόμα είναι νωρίς για να εξάγουμε συμπεράσματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι, πολλές εταιρίες θα ανακόψουν ρυθμούς ή και θα έχουν τρίμηνα επιβράδυνσης, μέχρις ότου επιτευχθεί ο στόχος. Το παραπάνω κάνει τις αγορές διστακτικές και, σε όποιο ράλι, οι πωλητές θα εμφανίζονται πολύ πιο εύκολα.

Η ύφεση ή ανακοπή της ανάπτυξης θα μειώσει κάθετα τη ζήτηση, με αποτέλεσμα το πρώτο που θα πληγεί να είναι τα εμπορεύματα. Το χρήμα θα ψάξει πιο συντηρητικές τοποθετήσεις, σε εταιρίες με καλές μερισματικές αποδόσεις ή ομόλογα, που σίγουρα μοιράζουν απλόχερα αποδόσεις οι οποίες, πριν από λίγους μήνες, ούτε καν υπήρχαν στον χάρτη.

Από την άλλη, υπάρχουν κλάδοι που κάνουν τη διαφορά, μιας και δεν επηρεάζονται σημαντικά από τον πληθωρισμό και, παράλληλα, μπροστά τους έχουν να υλοποιήσουν σημαντικού μεγέθους έργα, πολύ μεγαλύτερα αυτών που είχαν στο παρελθόν. Πληροφορική και κατασκευές είναι οι κλάδοι που θα είναι και πάλι στο επίκεντρο, με τον τραπεζικό να φαίνεται να είναι ο τρίτος επενδυτικός πόλος, μιας και αυξάνει τα κέρδη του σε μια παρατεταμένη αύξηση επιτοκίων. Μην ξεχνάμε ότι, μετά από χρόνια έχει ξεφορτωθεί τους «σκελετούς» των Κόκκινων Δανείων, έχοντας πλέον τη δυνατότητα να ανοίξει σταδιακά τον δανεισμό.

Ήδη, με τα μέχρι τώρα δεδομένα, η ελληνική οικονομία φαίνεται να κλείνει το 2022 με ανάπτυξη κοντά στο 6%, κάνοντας τη διαφορά με τις υπόλοιπες οικονομίες και έχοντας την πολυτέλεια να περιμένει μία εξίσου καλή χρονιά -σε σχέση με τους άλλους- το 2023. Οι Financial Times έφτασαν στο σημείο να μιλήσουν για «ένα από τα επτά οικονομικά θαύματα ενός ανήσυχου κόσμου». Η αλήθεια είναι ότι, η Ελλάδα ξεκινάει από πολύ χαμηλά, μετά από χρόνια ύφεσης και στασιμότητας και, συνάμα, με μεγάλη βοήθεια από την Ευρώπη. Παρόλα αυτά, ο αρθρογράφος σχολιάζει ότι, η δυναμική αυτή μπορεί να χαθεί, αν αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται.

Εν κατακλείδι, από τη μία το timing φαίνεται λάθος για την Ελλάδα, αλλά από την άλλη μπορεί να επωφεληθεί από μέτρα, που θα πάρει συνολικά η Ευρώπη για την αντιμετώπιση της κρίσης. Η αλήθεια είναι ότι, μετά από 14 χρόνια «φαγούρας», θα πρέπει να ευνοηθούμε συγκυριακά ώστε να μπορέσουμε, όσο γίνεται πιο γρήγορα, να κερδίσουμε πίσω το χαμένο ΑΕΠ των τελευταίων, πολλών ετών. Να πούμε ότι, χρονικά η κυβέρνηση είναι σε κάθε περίπτωση τυχερή, μιας και τόσο η υγειονομική κρίση όσο και η κρίση με την Τουρκία, τη βοήθησε να εφαρμόσει πολιτικές, που δύσκολα θα είχε καταφέρει σε αυτό τον βαθμό σε άλλες φάσεις, αλλά και παράλληλα να δείξει πόσο σημαντική είναι η εξωτερική πολιτική ενός κράτους.

Μην ξεχνάμε, τέλος, πως για αρκετά χρόνια η χώρα δεν έχει σοβαρές ανάγκες δανεισμού, έχοντας παράλληλα προλάβει να δανειστεί με μηδενικά επιτόκια. Έτσι, λοιπόν, έχει και τα χρονικά περιθώρια να περιμένει και πάλι να ξεπεραστεί η παρούσα κρίση, με την αναγκαστική αύξηση επιτοκίων εκ μέρους της ΕΚΤ, αλλά και των υπολοίπων κεντρικών τραπεζών.

* διευθύνων σύμβουλος, Fast Finance ΑΕΠΕΥ