Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που η κοινωνία, και το πολιτικό σύστημα, τους έχουν ξεράσει. Όπως ακριβώς κάνει ο οργανισμός κάθε έμβιου όντος, όταν φτάνει στο στομάχι του μια χαλασμένη τροφή.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι έχουν τέτοια ιδέα για τον εαυτό τους, που πιστεύουν ότι χωρίς αυτούς η κοινωνία και ο τόπος δεν μπορούν να προχωρήσουν εμπρός.
Κλασικά παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων, είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος και η Άννα Διαμαντοπούλου. Δύο άτομα που οφείλουν την ενασχόλησή τους με την πολιτική στον Ανδρέα Παπανδρέου, κάθισαν δίπλα στον πρωθυπουργό που έβλεπε τις μίζες να περνούν και τώρα γίνονται χαλί να τους πατήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Για μία θεσούλα.
Και δικαιολογημένα ο Έλληνας πολίτης αναρωτιέται πόσο ξεφτίλα άραγε μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος. Ένας άνθρωπος, που, επαναλαμβάνω, η κοινωνία και το εκλογικό σώμα δεν τον έχει απλός αποβάλει, αλλά τον έχει ξεράσει…
Η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, έκανε ότι μπορούσε –αν δεν υπήρχε η αστυνομία του διαδικτύου αλλιώς θα το περιγράφαμε- για να πάει εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Απέτυχε παταγωδώς.
Τώρα, οι πληροφορίες λένε, πως παρακαλεί τον πρωθυπουργό, για να τοποθετηθεί στο ευρωπαϊκό ταμείο ανάκαμψης!
Για την κυρία Διαμαντοπούλου ισχύει αυτό που πολύ σωστά περιγράφει με τον πλέον γλαφυρό τρόπο ο ελληνικός λαός σε μία παροιμία του:
«Ψηλά δεν φτάνει μόνο ο αητός, μα γλείψε – γλείψε και το σαλιγκάρι».
Κι εδώ που τα λέμε, το φτωχό σαλιγκαράκι είναι εξαιρετικά συμπαθητικό. Σε αντίθεση με την πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ.
Και πάμε στον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Την περασμένη Τετάρτη έκανε κοινή εμφάνιση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και τα σενάρια που διακινούνται στον Τύπο «φούντωσαν» έχοντας ως κοινή συνισταμένη ότι κάνει μία ακόμη προσπάθεια να κολακέψει τον πρωθυπουργό, μήπως αρπάξει καμιά θεσούλα υπουργού.
Ποιος;
Ο άνθρωπος που κατάφερε να πάει το ΠΑΣΟΚ του 35 % – 40% στο μπαίνω δεν μπαίνω στην Βουλή.
Ο υπερφίαλος που βαθιά μέσα του πιστεύει ότι η Ελλάδα και 10 εκατομμύρια Έλληνες του χρωστούν.
Ο άνθρωπος που πιστεύει για τον εαυτό του ότι είναι μακράν ο εξυπνότερος και καλυτερότερος στην χώρα.
Ο άνθρωπος που ως υπουργός απέτυχε σε όποια αποστολή κι αν ανέλαβε.
Ο άνθρωπος που πήγε σε συγκυβέρνηση με τον Αντώνη Σαμαρά προδίδοντας την ιδεολογικοπολιτική θέση του ΠΑΣΟΚ στην κοινωνία.
Και ο κατάλογος με αυτά που μπορεί να καταμαρτυρήσει κάποιος στον Μπένι είναι τόσο μακρύς, που δεν χωράει σε ένα σημείωμα αυτού του χαρακτήρα.
Στις τελευταίες εκλογές δεν κατέβηκε υποψήφιος, γιατί ήξερε πως δεν θα εκλεγεί. Οι Θεσσαλονικείς φλόμωσαν από τις φανφάρες του και πλέον ούτε ζωγραφιστό δεν θέλουν να τον βλέπουν και η Φώφη -ν’ αγιάσει- του έκοψε τα φτερά για εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Αλλά ο Βαγγέλης δεν έχει καμία ενσυναίσθηση.
Και έκτοτε τριγυρίζει στο πόδια του Κ. Μητσοτάκη, μήπως και καταφέρει να γίνει υπουργός. Δεν μπορεί να καταλάβει αυτό που βλέπει όλος ο κόσμος εκτός από τον ίδιο. Ότι αν ο πρωθυπουργός τον υπουργοποιήσει, θα είναι σαν να έχει πυροδοτήσει μία βόμβα στη συνοχή της ΝΔ.
Μετά είναι να μην αναρωτιέσαι πόσο ξεφτίλα μπορεί να γίνει ένα άτομο.
Εν τέλει, ποιός έχασε την αξιοπρέπειά του για να την βρουν ο Βενιζέλος και η Διαμαντοπούλου…
