Ορισμένοι παρατηρητές υποστηρίζουν ότι, μόλις περάσει η πανδημία, τα δημοσιονομικά ελλείμματα που είναι σε επίπεδο ρεκόρ, οι ανησυχίες για τη διατηρησιμότητα του χρέους και ο υψηλότερος πληθωρισμός θα ωθήσουν τα ονομαστικά και πραγματικά επιτόκια σε επίπεδα προ-πανδημίας και ενδεχομένως ακόμη υψηλότερα.
Γράφει ο: Γιάννης Έξαρχος *
Άλλοι πιστεύουν ότι ένας συνδυασμός μεγαλύτερου ιδιωτικού τομέα και ο έλεγχος της ονομαστικής καμπύλης απόδοσης από τις κεντρικές τράπεζες θα κρατήσει το επιτόκιο χαμηλά πολύ, πάνω από την πενταετία.
Και οι δύο πλευρές κάνουν καλά επιχειρήματα, αλλά μόνο ένα μπορεί τελικά να είναι σωστό. Συμμεριζόμαστε το τελευταίο και πιστεύουμε ότι έχουμε εισέλθει σε ένα περιβάλλον με ακόμα χαμηλότερα επιτόκια για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Η ιστορία των πανδημιών και των επιτοκίων τους τελευταίους επτά αιώνες, της πολιτικής των Η.Π.Α., ο πληθωρισμός και τα επιτόκια στη μεταπολεμική περίοδο του 1945-51 και η εμπειρία μετά από παρελθούσες υφέσεις παρέχουν όλα τα στοιχεία να υποστηρίζουν τα χαμηλά επιτόκια.
Ξεκινώντας από την ιστορία των πανδημιών, ο πρώην σύμβουλος της PIMCO, Alan Taylor, ο Oscar Jorda και ο Sanjay Singh μελέτησαν πρόσφατα την πορεία των πραγματικών επιτοκίων μετά από 12 μεγάλες πανδημίες που κόστισαν πάνω από 100.000 ζωές πίσω στον 14 αιώνα.
Ο Alan και οι συνεργάτες του θεωρούν ότι αυτές οι πανδημίες είχαν μακροχρόνιες επιπτώσεις, μειώνοντας το πραγματικό επιτόκιο για δεκαετίες μετά το τέλος της πανδημίας. Το παρακάτω γράφημα λαμβάνεται απευθείας από τη διατριβή τους και απεικονίζει τον μέσο ρυθμό πραγματικών τιμών στις τέσσερις δεκαετίες μετά τις δώδεκα πανδημίες.
Ενώ αυτή η πανδημία θα περάσει τελικά και ελπίζουμε νωρίτερα, οι καταθλιπτικές επιδράσεις στα επενδυτική συμφέροντα θα παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Προσδεθείτε για ακόμη χαμηλότερα πραγματικά επιτόκια για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
* Managing Director, First Zurich Trust
