Στις 11 Δεκεμβρίου 2025 η Κομισιόν μας έστειλε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στις 4 Ιανουαρίου 2026 κατέρρευσε και «τυφλώθηκε» το FIR Αθηνών, ενώ το αρμόδιο υπουργείο λίγο νωρίτερα είχε προχωρήσει με απευθείας ανάθεση σε ακόμη ένα σκάνδαλο, με τη μορφή του… κατεπείγοντος
Η πλήρης κατάρρευση των συστημάτων επικοινωνίας και ελέγχου του ελληνικού εναέριου χώρου ήρθε να υπενθυμίσει με τον πιο ηχηρό τρόπο ότι το λεγόμενο επιτελικό κράτος λειτουργεί με απευθείας αναθέσεις, αδιαφανείς διαδικασίες, καθυστερήσεις ετών που θέτουν σε κίνδυνο τις μεταφορές και προσχηματικούς διαγωνισμούς, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα συγκεκριμένων εταιρειών.
Την ίδια στιγμή, οι πολίτες επιβαρύνονται με πρόστιμα που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση για έργα που δεν έχουν ποτέ υλοποιηθεί.
Την ώρα που η χώρα μας από τα τέλη του περασμένου έτους σύρεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), με εντολή της πολιτικής ηγεσίας του αρμόδιου υπουργείου και μέσω του υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, Σταύρου Δήμα, προχώρησε σε ακόμη μια απευθείας ανάθεση ύψους 300.000 ευρώ.
Το ποσό αφορά τη σύνταξη λίγων Εκθέσεων Προόδου -μετρημένων στα δάχτυλα του ενός χεριού- προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ώρα που τα συστήματα διαχείρισης της αεροναυτιλίας παραμένουν απαρχαιωμένα.
Έγγραφο στη «Διαύγεια» την Πρωτοχρονιά
Όπως αποκαλύπτουμε, μέσω σχετικού δημόσιου εγγράφου που αλιεύσαμε από τη «Διαύγεια», με ημερομηνία 1/1/2026, το ποσό των 300.000 ευρώ διατίθεται αποκλειστικά για Εκθέσεις Προόδου. Η χρονική στιγμή της ανάρτησης προκαλεί εύλογα ερωτήματα, καθώς πρόκειται για ημέρα αργίας, κατά την οποία σχεδόν το σύνολο του προσωπικού του δημόσιου τομέα βρίσκεται εκτός υπηρεσίας, λόγω της έλευσης του νέου έτους. Εύλογα μπορεί να υποθέσει κανείς ότι σε μια τέτοια χρονική συγκυρία, το έγγραφο θα γινόταν αντιληπτό από λιγότερα «μάτια».
Σύμφωνα με την απόφαση που αναρτήθηκε στη «Διαύγεια» ανήμερα Πρωτοχρονιάς και φέρει την υπογραφή «με εντολή υπουργού» του διοικητή της ΥΠΑ, Γεώργιου Σαουνάτσου, πρόκειται για απευθείας ανάθεση έργου ύψους 300.000 ευρώ λόγω «εξαιρετικώς επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης».
Σκοπός της ανάθεσης είναι η υποστήριξη των διαδικασιών PBN για την ασφαλή πλοήγηση στα αεροδρόμια, με τη λογική ότι η ΥΠΑ αδυνατεί να ανταποκριθεί και χρειάζεται εξωτερικό σύμβουλο για την εκπόνηση σχεδίου.
Η «επιτακτική ανάγκη», σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ΥΠΑ, αφορά την υποβολή αναλυτικών Εκθέσεων Προόδου προς την DG MOVE κάθε έξι εβδομάδες. Όπως αναφέρεται, η διαδικασία αυτή δημιουργεί «σύνθετη και μη προβλέψιμη απαίτηση διαχείρισης έργου και αναφοράς».
Με απλά λόγια, η ΥΠΑ καλείται να πληρώσει 300.000 ευρώ για την υπογραφή μόλις πέντε ή, το πολύ, έξι Εκθέσεων Προόδου, στο πλαίσιο εργολαβίας διάρκειας οκτώ μηνών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από την ίδια την απόφαση, ο προϋπολογισμός των 300.000 ευρώ δεν βασίζεται σε καμία τεκμηριωμένη μελέτη της ΥΠΑ. Αντιθέτως, προέκυψε από «προσφορές που ζητήθηκαν από τρεις εταιρείες» που δραστηριοποιούνται στο αντικείμενο.
Τι προβλέπει ο νόμος
Ο νόμος πράγματι επιτρέπει, σε περιπτώσεις κατεπείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης, τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης. Ωστόσο, ο Ν. 4412/2016 ξεκαθαρίζει ρητά ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί κατεπείγουσα ανάγκη εκείνη που απορρέει από ευθύνες των ίδιων των φορέων.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο, στην πρόσφατη ετήσια έκθεσή του, έχει κατακεραυνώσει την κυβέρνηση για τη «βιομηχανία» απευθείας αναθέσεων και την καταστρατήγηση του νόμου από υπουργεία και δημόσιους φορείς, επισημαίνοντας ότι μόνο αιφνίδια και πραγματικά γεγονότα -που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν και δεν ανάγονται στη σφαίρα ευθύνης της αναθέτουσας αρχής- μπορούν να δικαιολογήσουν τέτοιες διαδικασίες.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει. Για μήνες, η ίδια η ΥΠΑ διαβεβαίωνε ότι οι διαδικασίες εξελίσσονταν κανονικά. Άρα, ο ισχυρισμός του «απρόβλεπτου» μοιάζει περισσότερο προσχηματικός παρά ουσιαστικός.
