Τις τελευταίες μέρες τα τηλέφωνα στα γραφεία του Τραπεζικού Desk για το Xρηματιστήριο της Αθήνας, άρχισαν να χτυπάνε ιδιαίτερα συχνά. Που οι εποχές (μόλις πριν λίγες εβδομάδες) όπου οι αράχνες έκαναν πάρτυ ακόμα και πάνω στις οθόνες καθώς οι χτύποι της χρηματιστηριακής καρδιάς ήταν αργοί και πονεμένοι! Τις τελευταίες μέρες τα τηλέφωνα στα γραφεία του Τραπεζικού Desk για το Xρηματιστήριο της Αθήνας, άρχισαν να χτυπάνε ιδιαίτερα συχνά. Που οι εποχές (μόλις πριν λίγες εβδομάδες) όπου οι αράχνες έκαναν πάρτυ ακόμα και πάνω στις οθόνες καθώς οι χτύποι της χρηματιστηριακής καρδιάς ήταν αργοί και πονεμένοι!
Επειδή όμως οι αγορές δεν πεθαίνουν ποτέ και επειδή πάντα κάνουν το απροσδόκητο και το απρόβλεπτο, να που άλλαξε το σκηνικό. Τηλεφωνήματα πελατών που άλλα παρατηρούσαν την κίνηση της αγοράς, «ποιοί αγοράζουν, εσύ που ξέρεις», άλλα ανέλυαν την γενικότερη οικονομική κατάσταση, «ο φίλος σου ο ΔουΝουΤάκιας τι λέει?», άλλα επιζητούσαν την καθημερινή τους ψυχομάλαξη «ρε παιδία που θα φτάσουμε, έτσι που πηγαίνουμε?».
« Πάνε να μας κοροϊδέψουν για τα καλά!». «Μα καλά, τι άλλαξε και πάμε πάνω?». «Ευκαιρία για να σορτάρουμε δεν νομίζετε?», έλεγαν οι πρώτοι πελάτες, όταν τα δικά μας συστήματα μας έβαλαν σε θέσεις long στις 12/01. «Δεν πιστεύω ότι κάτι άλλαξε!», «Ας πάει πάνω και θα δούμε τι θα κάνουμε.», «Καλά, εδώ η χώρα χάνεται και ο κόσμος αγοράζει?», ήταν το δεύτερο κύμα της αντιμετώπισης. «Όχι, δεν μπορώ να αγοράσω ΟΠΑΠ, γιατί τον είχα πουλήσει πιο
φτηνά.», «Ε, όχι να πάρουμε ΕΤΕ που ανέβηκε 20%.», « Όχι και ΕΛΛΑΚΤΩΡ, εδώ ο κόσμος δεν πληρώνει τα διόδια.», « Μπα ΟΤΕ, δεν νομίζω, τόσα χρόνια σέρνεται», « Που να αγοράζεις τώρα; Πιο ψηλά από εκεί που ήμασταν πουλημένοι;», «Μήπως τρέξει η ΠΡΟΤΟΝ;», «Ρε συ, έχεις ακούσει κάτι για Τσουκαρίδη;», « Καλά ρε φίλε, εσύ δεν μου έλεγες τόσους μήνες να είμαστε σορτ;», «Να δώσουμε την ΔΕΗ που κερδίζουμε και να αυξήσουμε τη θέση στο ΑΤΛΑΝΤΙΚ που χάνουμε και είναι πολύ χαμηλά;» και εκεί ακριβώς χάνεται η μπάλα. Δεν χάνεται στην περιοχή, δεν χάνεται στην εξέδρα. Χάνεται εκτός γηπέδου.
Κάπως έτσι, το αρχικό ‘Denial Status’ μετατράπηκε αρχικά σε μια φιλύποπτη αποδοχή της πραγματικότητας και ακολούθως σε μια αγωνία «μήπως χαθεί η αγορά». Βέβαια η πλειονότης παρακολουθεί τα τεκτενόμενα απέχοντας ή και
σορτάροντας, καθώς δεν θέλει να κάνει focus στα νέα δεδομένα της αγοράς.
Αυτή η πεισματική άρνηση η οποία πάντα εμφανίζεται στους ψυχολογικούς κύκλους των αγορών, δίνει ένα σεβαστό χρόνο στους έγκαιρα τοποθετηθέντες στα ‘long’ για να κάνουν μια ευχάριστη παρέλαση μέχρις ότου η «γενικότερη
παραδοχή περί αλλαγής του κλίματος» εμποτίσει τη δράση και των υπολοίπων παραγόντων της αγοράς.
Και όπως σε κάθε φάση στη ζωή των αγορών έτσι και τώρα θα αναδειχτούν όσοι ξέρουν να διαβάζουν τις αγορές και όσοι ξέρουν να δρουν αποτελεσματικά, χωρίς στερεότυπα, χωρίς αγκυλώσεις και εμμονές με μετοχές και εργαλεία. Ας
αφήσουμε τις αμφιβολίες, τις φιλοσοφίες και τις ενστάσεις. Η αμεσότητα, η ταχύτητα και η «επιστήμη» του ‘trading’ μας δείχνουν τον δρόμο.
Με δυο λόγια : ‘Trade what you see, not what you believe!’ και ‘Follow the trend, your only friend.’
ΥΓ. Πελάτης μας, ζήτησε μια σύντομη ανάλυση της εταιρίας ΣΟΥΒΕΝΙΡ (πρώην ζυγαριές ο ΚΥΔΩΝ) που δραστηριοποιείται στον χώρο του διαδικτυακού στοιχήματος. «Ψάξε το, εσύ που ξέρεις. Έχει 25 θυγατρικές, Όμιλος ολόκληρος!» μου ζήτησε ο μεγάλος επαρχιώτης πελάτης. Το έψαξα και τι βρήκα άραγε;
Οι 25 θυγατρικές έχουν αθροιστικά συνολικό μετοχικό κεφάλαιο ύψους 50,000 ευρώ, επαναλαμβάνω 50,000 ευρώ. Όταν το ανακοίνωσα στον πελάτη (σκεπτόμενος από μέσα μου το μέγεθος της αυθαιρεσίας, της έλλειψης ελέγχου και της ατιμωρησίας στην ελληνική κεφαλαιαγορά) εδέχθην το ακόλουθο σχόλιο.
«Βάλε να αγοράσουμε! Θα είναι μεγάλα γατόνια αυτοί, για να έχουν στήσει ένα τέτοιο μηχανισμό ίσως για να γλυτώνουν φόρους, ίσως για άλλα κόλπα!» Πράγματι το «χαρτί» κλείδωσε στο limit up, ίσως το μόνο στην μεγάλη
κεφαλαιοποίηση!!
K.X. (αναδημοσίευση από το www.tradenews.gr)
