Το πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων είχε ως βασικό θέμα η συνάντηση της Επιτροπής Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων με τους εργοδοτικούς φορείς, που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι στο υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι της ΕΣΕΕ, του ΣΕΒ και του ΣΕΤΕ, ενώ συζητήθηκαν επίσης οι επιπτώσεις που είχαν τα μνημόνια στον εργασιακό κοινωνικό διάλογο, ο καθορισμός του κατώτατου μισθού και τα ζητήματα της διαπραγματευτικής κουλτούρας, της μετενέργειας και της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΣΕΕ, ο εκπρόσωπος της Συνομοσπονδίας κατέθεσε τις θέσεις του εμπορικού κόσμου της χώρας, οι οποίες αναλύονται ως εξής:
• Το πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων (διαπραγμάτευση, συλλογική σύμβαση ή προσφυγή στην μεσολάβηση/διαιτησία) που ισχύει από 25ετίας έχει πράγματι προβλήματα στην πράξη. Αυτό που χρειάζεται όμως δεν είναι ισοπέδωση του συστήματος αλλά βελτίωσή του, μέσα από τον κοινωνικό διάλογο, ώστε να καταστεί περισσότερο αποτελεσματικό.
• Η επαναφορά της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιβίωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και το ουσιαστικό αντίκρισμα που έχουν στην κοινωνία και στην οικονομία.
• Η εθνική κλαδική σύμβαση των εμπορικών επιχειρήσεων ήταν ανέκαθεν το σημείο αναφοράς για τον κλάδο, δημιουργώντας καθεστώς σταθερότητας των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο και ενισχύοντας σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στους συμβαλλόμενους εργοδότες και εργαζόμενους.
• Η μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων πρέπει να είναι αντικείμενο των διαπραγματεύσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων και δεν μπορεί να ορίζεται από το κράτος.
• Οι επιχειρησιακές συμβάσεις με ενώσεις προσώπων εμφανίζουν έξαρση, αποτυπώνοντας στην ουσία την επιθυμία των επιχειρήσεων να προσεγγίσουν τον κατώτατο μισθό έτσι όπως ορίζεται από το κράτος. Αν και το έντονο ενδιαφέρον αυτήν την εποχή για επιχειρησιακές συμβάσεις είναι όψιμα αυξημένο για λόγους που δεν σχετίζονται με την συλλογική διαπραγμάτευση, εντούτοις συνιστούν διέξοδο για τις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε δυσμενή θέση, ώστε να διατηρήσουν ακέραιες τις θέσεις εργασίας.
• Η επαναφορά της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιβίωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και το ουσιαστικό αντίκρισμα που έχουν στην κοινωνία και στην οικονομία.
• Η εθνική κλαδική σύμβαση των εμπορικών επιχειρήσεων ήταν ανέκαθεν το σημείο αναφοράς για τον κλάδο, δημιουργώντας καθεστώς σταθερότητας των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο και ενισχύοντας σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στους συμβαλλόμενους εργοδότες και εργαζόμενους.
• Η μετενέργεια των συλλογικών συμβάσεων πρέπει να είναι αντικείμενο των διαπραγματεύσεων μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων και δεν μπορεί να ορίζεται από το κράτος.
• Οι επιχειρησιακές συμβάσεις με ενώσεις προσώπων εμφανίζουν έξαρση, αποτυπώνοντας στην ουσία την επιθυμία των επιχειρήσεων να προσεγγίσουν τον κατώτατο μισθό έτσι όπως ορίζεται από το κράτος. Αν και το έντονο ενδιαφέρον αυτήν την εποχή για επιχειρησιακές συμβάσεις είναι όψιμα αυξημένο για λόγους που δεν σχετίζονται με την συλλογική διαπραγμάτευση, εντούτοις συνιστούν διέξοδο για τις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε δυσμενή θέση, ώστε να διατηρήσουν ακέραιες τις θέσεις εργασίας.
Όλοι οι παριστάμενοι εργοδοτικοί φορείς συμφώνησαν ότι κυρίαρχη σημασία έχει το «ξεπάγωμα» της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, με την επαναφορά του καθορισμού του κατώτατου μισθού στην αρμοδιότητα των κοινωνικών εταίρων. Η ολική επαναφορά της ΕΓΣΣΕ θα καταστήσει δυνατή την εκπλήρωση της κοινωνικής της αποστολής, επιστρέφοντας στην πλήρη συμβατική της μορφή και στην επεκτασιμότητα της ισχύος της.
Τέλος οι συμμετέχοντες εργοδοτικοί φορείς εξέφρασαν την ευχή και την βούληση να εργαστούν προς την κατεύθυνση διεύρυνσης της ατζέντας του διαλόγου με την ΓΣΕΕ, προκειμένου να συμπεριληφθούν θέματα θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως η ενίσχυση της παραγωγικότητας, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, η εισαγωγή του εργοσήμου και η καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας.
