«ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ» και καθιέρωσαν μια μορφή τέχνης «οργισμένων κραυγών από δαιμονισμένους και παρανοϊκούς». Αυτή η «εμμονή» με τον… ανησυχητικό ρυθμό πέτυχε τις μεγαλύτερες, ίσως, πωλήσεις στην ιστορία της αμερικανικής μουσικής σκηνής.
Η ΑΘΗΝΑ ΑΠΕΔΕΙΞΕ με τη θερμή υποδοχή της ότι ξέρει, ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ και αγαπά τους METALLICA.
ΗΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΜΕΘΑ έγκαυλοι γερόλυκοι οπαδοί της προηγούμενης γενιάς, των θρυλικών BLACK SABBATH, τους καμαρώσαμε στο ΜΤV και χορέψαμε μαζί τους, κραυγάζοντας τα τραγούδια της οργής, της ευαισθησίας και της ηχητικής πολυπλοκότητας: «Fade to black», «For whom the bell tolls», «Master of puppets», «One» και «Nothing else matters». Το δυναμικό «Battery» και το επικό ορχηστρικό «Orion» ήταν ανάμεσα στις εκπληκτικές συνθέσεις και, έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη του «πρίγκιπα του σκότους» Ozzy Osbourne, το «MASTER OF PUPPETS» έφτασε στα κορυφαία 30 charts άλμπουμ.
ΟΙ METALLICA είναι δημιουργοί ενός από τα πιο σπουδαία βιντεοκλίπ στην παγκόσμια ιστορία της μουσικής. Κατάφεραν να πουν ένα από τα πιο σημαντικά ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, το «Οne», με πλάνα από την ταινία του 1971 «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του». Με αυτόν τον τρόπο αφηγήθηκαν την ιστορία του «One», ένα σκοτεινό, ασπρόμαυρο, βίαιο, συναισθηματικό κομμάτι που υπογράμμισε την απόλυτη μοναδικότητά τους.
ΣΤΙΣ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1986, σε περιοδεία τους στη ΣΟΥΗΔΙΑ, κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής διαδρομής, το λεωφορείο της περιοδείας των Metallica ξέφυγε από τον έλεγχο και ανατράπηκε.
Ο ΚΛΙΦ ΜΠΑΡΤΟΝ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ. Η επιρροή του στη μουσική ανάπτυξη του συγκροτήματος ήταν τεράστια, συνδυάζοντας τις DIY φιλοσοφίες του τζαμαρίσματος και του πειραματισμού με μια οξεία γνώση της μουσικής θεωρίας.
Στην παρέλαση στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας για την 81η Επέτειο της Νίκης επί της ναζιστικής Γερμανίας, πρώτη φορά συμμετείχαν και -σχιστομάτηδες και κοντούληδες, είναι η αλήθεια- Βορειοκορεάτες στρατιώτες
ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟ ανάπηρο, τον οποίο βασάνιζε κάθε τόσο η Aστυνομία, πετώντας τον βίαια έξω από το σπίτι του;
Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΤΖΟΧΟΥΝΙΔΗΣ δεν είναι πια μαζί μας.
ΠΕΘΑΝΕ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, δίπλα στους αγαπημένους του ανθρώπους. Στο σπίτι απ’ το οποίο προσπάθησαν να τον διώξουν ξανά και ξανά, αλλά αυτός έμπαινε πάλι, με την αλληλεγγύη των ανθρώπων.
ΤΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΚΟΛΑΣΗ, για όλα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αλλά ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕ.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, υπό τις εντολές της κυβέρνησης, ο πλούσιος επενδυτής, τα «ΚΟΡΑΚΙΑ» δεν μπόρεσαν να τον βγάλουν έξω απ’ το σπίτι που μεγάλωσε τα παιδιά του.
ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕ. Και μαζί με αυτόν νικούσε κάθε φορά και ολόκληρο το Kίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς και στις εξώσεις.
ΟΜΩΣ, ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ δεν μπορεί να μείνει εδώ. Πρέπει να τη διηγηθούμε παρακάτω.
ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ για τα βασανιστήρια που έκαναν σε αυτόν τον άνθρωπο και στη σύζυγό του;
ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ αυτοί που βασάνιζαν κάθε λίγους μήνες δυο ηλικιωμένους ανθρώπους με αναπηρία; Που μετέτρεψαν τα τελευταία χρόνια της ζωής του σε ένα βασανιστήριο ανασφάλειας; Που ύστερα από τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς αναγκάστηκε να ξοδέψει τα τελευταία χρόνια της ζωής του με την αγωνία πότε θα ακουστούν τα χτυπήματα της Αστυνομίας στην πόρτα του;
ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΟΙ ΝΟΜΟΙ αυτής της χώρας που πετάνε ανθρώπους έξω από τα σπίτια τους για να πλουτίζουν τα «κοράκια»;
ΘΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ την πρώτη κατοικία και τους φτωχούς ανθρώπους που ζουν σε αυτήν τη χώρα;
ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, η τελευταία φορά που μπήκε ξανά στο σπίτι του, τον Μάιο. Με ένα τεράστιο χαμόγελο, ενώ η συγκέντρωση φωνάζει: «ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ».
«ΕΙΔΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ;», του λένε οι δικοί του και πνίγεται στις αγκαλιές τους.
«ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ», λέει ο 84χρονος, καθώς μπαίνει ξανά στο σπίτι όπου έζησε μια ολόκληρη ζωή.
ΑΥΤΟΣ έκανε το ΧΡΕΟΣ του. ΤΩΡΑ από ΕΜΑΣ εξαρτάται…
ΕΝΤΟΝΕΣ ΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ καλλίπυγων αναγνωστριών, αι οποίαι παρακολουθούν τας υπέροχας δαντέλας του εργόχειρού μας στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΦΡΙΚΗΣ (εκεί μας έχει υποβαθμίσει ο ΜΑΝΕΣΙΩΤΗΣ, εις το οποίον επίσης διαπρέπομεν τελευταίως) διότι ασχολούμεθα, λέγουν, με την πολιτική κατάσταση σε χώρες όπως το Νότιο Σουδάν, η Μπουρκίνα Φάσο, ο Νίγηρας, το Μάλι, η Ουγκάντα κ.ά., απότοκο του κομμουνιστικού παρελθόντος που μας στοιχειώνει, και δεν ασχολούμεθα με τους μικρούς αιματηρούς εμφύλιους μεταξύ των φυλών της ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΝΓΚΟ και με τα διαμάντια της ΑΝΓΚΟΛΑΣ.
ΕΠΑΝΟΡΘΩΝΟΥΜΕ! Στην πλούσια σε κοιτάσματα ΧΡΥΣΟΥ επαρχία ΙΤΟΥΡΙ της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, στα βορειοανατολικά της χώρας, στα σύνορα με την Ουγκάντα, μαίνονται για χρόνια ΦΟΝΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ και βίαια επεισόδια μεταξύ κοινοτήτων.
Η ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ CODECO (Συνεταιρισμός για την Ανάπτυξη του Κονγκό) διατείνεται πως υπερασπίζεται την κοινότητα Λεντού, αποτελούμενη στην πλειονότητά της από ΑΓΡΟΤΕΣ, στη σύγκρουση με την κοινότητα Χέμα, κατά την πλειονότητά της αποτελούμενη από ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ.
Η ΕΝΟΠΛΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ADF (Συμμαχικές Δημοκρατικές Δυνάμεις), που ίδρυσαν αρχικά αντικαθεστωτικοί από την Ουγκάντα και πλέον έχει ορκιστεί πίστη στο Ισλαμικό Κράτος, έχει πολλαπλασιάσει τις ΣΦΑΓΕΣ στην επαρχία τα τελευταία χρόνια.
ΑΠΟ ΤΟ 2025, ο στρατός διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον της CRP, ένοπλου κινήματος που σχημάτισε ο Τόμας Λουμπάνγκα, ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό που φέρεται να πρόσκειται στη Ρουάντα. Είχε καταδικαστεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να εκτίσει 14 χρόνια κάθειρξης διότι είχε στρατολογήσει χιλιάδες παιδιά, κατόπιν αφέθηκε ελεύθερος το 2020.
