Ο Τόνι Μπλερ παραμένει πολιτικό ον και βαθιά πολιτικοποιημένος και ανήσυχος για τις προοπτικές του Εργατικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, στη σκιά της μεγάλης φθοράς που έχει υποστεί και της μεγάλης συρρίκνωσης της εκλογικής απήχησης και επιρροής του, εξαιτίας των αποτυχημένων πολιτικών του Βρετανού πρωθυπουργού και ηγέτη του, Κιρ Στάρμερ.
Ο χαρισματικός Τόνι Μπλερ διεκδικεί επί της ουσίας ρόλο… πατερούλη των Εργατικών. Ίσως και να τον δικαιούται μερικώς, από τη στιγμή που εκείνος τους… επανίδρυσε και τους οδήγησε ως Νέους Εργατικούς στην εξουσία το 1997, ύστερα από δεκαετίες απόλυτης πολιτικής ηγεμονίας των Τόρις, υπό τη Μάργκαρετ Θάτσερ, και στον επίλογο της υπεροχής των Συντηρητικών, του διαδόχου της, Τζον Μέιτζορ.
Ο Τόνι Μπλερ άσκησε κριτική στον Κιρ Στάρμερ, αλλά και στους δελφίνους της ηγεσίας του κόμματος, επισημαίνοντας ότι, αντί να δίνουν έμφαση και προτεραιότητα στα πρότυπα, θα πρέπει να επικεντρωθούν σε ιδέες και πολιτικές.
